عنوان
بررسي ارتباط و همزماني عفونت توكسوپلاسموز و توبركلوزيس در بيماران مبتلا به سل فعال استان گيلان در سال1397
محل تحصيل
رشت
چكيده
مقدمه : توكسوپلاسما گونده اي انگل فرصت طلبي است كه در افراد داراي سيستم ايمني ضعيف مي تواند موجب عوارض وخيم گردد. توكسوپلاسموز و توبركلوزيس (سل) دو عفونت شايع هستند كه در مناطق وسيعي از جهان انتشاردارند. عفونت مشترك توكسوپلاسموز و سل مي تواند سيستم ايمني بدن را تحت تاثير قرار دهد. با توجه به اطلاعات ناكافي در زمينه پيامد هاي ناشي از همزماني اين دو عفونت، مطالعه حاضر به منظور بررسي سرواپيدميولوژي توكسوپلاسموز در بيماران مبتلا به سل در استان گيلان صورت گرفت.
مواد و روش¬ها: اين مطالعه از نوع مورد- شاهدي بود و در آن 100 بيمار مبتلا به توبركلوزيس ( گروه مورد) از افراد مراجعه كننده به مراكز درماني شهر رشت و100 فرد غير مبتلا به سل ( گروه شاهد) شركت داشتند. ميزان آنتي باديهاي IgG و IgMضد توكسوپلاسما در سرم خون افراد با استفاده از روش ELISA اندازه گيري شد.
نتايج: در گروه بيماران توبركلوزيس 62% افراد از نظر وجود آنتي بادي IgG ضد توكسوپلاسما مثبت و % 1 از نظر IgM ضد توكسوپلاسما مثبت بودند، در گروه كنترل 69% افراد IgG مثبت و 1% افراد نيزIgM مثبت بودند. ميانگين غلظت آنتي بادي IgG ضد توكسوپلاسما در گروه توبركلوزيس IU/ml 98± 5/104 و در گروه كنترل IU/ml 55± 7/63 تفاوت معني دار نشان داد ( 001/0>P (. در مدل رگرسيون چند متغيره از بين كليه عوامل خطر، تنها وضعيت تاهل ارتباط مستقيم و موثري با ابتلا به توكسوپلاسموز داشت (6/0 – 2/0) 3/1= OR و 01/0>P .
بحث و نتيجه گيري : شيوع سرمي توكسوپلاسموز در بيماران مبتلا به سل فعال نسبت به افراد گروه كنترل تفاوت نداشت. ميانگين غلظت آنتي بادي IgG ضد توكسوپلاسما در افراد مبتلا به سل فعال بطور بارزي بيش از افراد غير مبتلا به سل بود. اين يافته حاكي از تغييرات واكنش ايمني بيماران مبتلا به سل فعال در عفونت هاي همزمان با توكسوپلاسموز مي باشد. به منظور پيشگيري از وقوع توكسوپلاسموز شديد در بيماران مبتلا به سل، پايش دوره اي وضعيت توكسوپلاسموز در اين بيماران توصيه مي شود.
شماره ركورد
32474
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان