تعيين ارتباط هيپوتيروييدي ساب كلينيكال با تشديد بيماري در مبتلايان به بيماري هاي مزمن انسدادي ريه (COPD) در مراجعه كنندگان به بيمارستان رازي و كلينيك هاي فوق تخصصي رشت سال 1397

رشت

زمينه: COPD (بيماري¬هاي مزمن انسدادي ريوي) يكي از شايع¬ترين بيماري¬هاي ريوي است. دانش كنوني نشان داده است كه ارتباطي بين COPD با اختلالات هورموني تيروئيد وجود دارد. اختلالات عملكرد تيروئيد مي¬تواند از راه¬هاي مختلف ازجمله ضعف عضلاني تنفسي، پيشرفت آپنه مركزي و آپنه انسدادي خواب، اختلال متابوليسم ميتوكندريايي و در نتيجه آن هايپوونتيلاسيون آلوئولار و حتي با ايجاد پلورال افيوژن، روي COPD اثر بگذارد. ناهنجاري¬هاي تيروئيد اغلب قابل شناسايي و درمان هستند. هدف: هدف از اين مطالعه تعيين ارتباط هيپوتيروييدي ساب كلينيكال با تشديد بيماري در مبتلايان به بيماري¬هاي مزمن انسدادي ريه (COPD) مي¬باشد. روش اجرا: در اين مطالعه تحليلي - توصيفي، 120 بيمار COPD مورد بررسي قرار گرفتند. بيماران به دو گروه تقسيم شدند. گروه اول 60 نفر شامل بيماران دچار تشديد (exacerbation) بودند و گروه دوم 60 نفر شامل بقيه بيماران بودند كه در فاز پايدار (stable) بيماري تنفسي قرار داشتند. در ادامه اين مطالعه يك نفر از گروه stable از مطالعه خارج وتعداد اين گروه به 59 نفر رسيد. جهت كليه بيماران پرسشنامه محقق ساخته شامل مشخصات دموگرافيك و تعداد موارد تشديد بيماري طي يكسال و تعداد بستري در يكسال اخير تكميل و نمونه¬هاي خون وريدي در بدو ورود به مطالعه جمع¬آوري گرديد. آزمايشات تيروييدي شامل TSH, free T4, T3, T3 resin uptake درخواست شده و كليه¬ي معاينات و تفسير آزمايشات مربوط به اين بيماران توسط فوق¬تخصص غدد و متابوليسم از نظر وجود احتمالي علايم بيماري تيروييدي انجام گرفت. افراد بر اساس تست تنفسي اسپيرومتري و معيارهاي شدت GOLD به موارد با انسداد خفيف، متوسط، شديد و خيلي شديد تقسيم شدند. و پرسشنامه درجه¬بندي mMRC ثبت گرديد. بر اساس داده¬هاي جمع¬آوري شده بيماران از نظر ريسك تشديد بيماري مطابق معيارهاي RISK ASSESSMENT GOLD ارزيابي شدند. جهت تجزيه و تحليل داده¬ها وارد نرم¬افزار SPSS ver-21 شدند. از آزمون كلموگروف - اسميرنوف براي بررسي نرماليتي داده¬ها استفاده شد. همچنين براي بررسي ارتباط فاكتورهاي كيفي از آناليز كاي - اسكوئر و براي مقايسه ميانگين متغيرها بين دو گروه مورد مطالعه از آزمون تي- دو نمونه مستقل استفاده گرديد. يافته¬ها: 89 نفر (8/74 درصد) از بيماران مرد و 30 نفر (2/25 درصد) زن بودند. در گروه exacerbation بيماران بيشتري مبتلا به هيپوتيروييدي ساب كلينيكال، نسبت به گروه stable بوده¬اند (15% در مقابل 7/1%). ميانگين T3 در افراد گروه exacerbation كمتر از گروه stable بود. اختلاف ميانگين در متغيرهايFEV1 ، FVC، FEV1.FVC و T3 بين دو گروه معني¬دار بوده است اما براي بقيه متغيرها با وجود اختلاف در ميانگين گروه¬ها، تفاوت معني¬دار نبوده است. نتيجه¬گيري: مشابه مطالعاتي كه در گذشته صورت گرفت، اين مطالعه نيز نشان¬دهنده ارتباط مثبت بين تشديد بيماري COPD با هايپوتيروئيدي ساب كلينيكال مي¬باشد و به نظر مي¬رسد بتوان از ميانگين T3 براي تعيين شدت و پروگنوز COPD استفاده نمود. پيشنهاد مي¬شود مطالعه¬اي بين بيماران مبتلا بهCOPD و بيماري¬هاي تيروييدي صورت بگيرد وبا پايش درمان مناسب اختلالات تيروييدي، نقش آنها در تشديد بيماري¬هاي تنفسي بيشتر مورد تاييد قرار گيرد. كليدواژه¬ها: بيماري انسدادي مزمن ريه، هايپوتيروئيدي ساب كلينيكال، T3 آزاد

32721

علوم پزشكي گيلان