عنوان
بررسي همراهي بين خارش اورميك و سطح سرمي فاكتور رشد فيبروبلاست 23 در بيماران همودياليزي مراكز آموزشي درماني رشت و انزلي
محل تحصيل
رشت
چكيده
مقدمه: خارش مزمن در همودياليز، كه اغلب به آن خارش اورميك هم مي¬گويند، يك علامت آزاردهنده و چالش¬برانگيز مي¬باشد كه به فراواني توسط بيماران اورميك تجربه مي¬شود. فاكتور رشد فيبروبلاست (FGF23)، يك عامل فسفاتوريك مي¬باشد كه از استخوان آزاد مي¬شود. بيماري¬هاي استخواني متعددي در بيماري كليوي اتفاق مي¬افتند. در حال حاضر راجع به اين موضوع كه آيا خارش مزمن در بيماري كليوي مزمن، ناشي از اختلال هموستاز كلسيم/ فسفر مي¬باشد يا خير، بحث وجود دارد. هدف اين مطالعه بررسي همراهي بين FGF23 و خارش اورميك مي¬باشد.
مواد و روش¬ها: در اين مطالعه مقطعي-عرضي بيماران تحت همودياليز نگهدارنده در چهار مركز همودياليز تحت بررسي قرار گرفتند. سطوح سرمي FGF23 به روش آنزيمي الايزا تعيين شد. ويژگي¬هاي مختلف خارش با استفاده از پرسشنامه مصاحبه بررسي شد.
نتايج: از 237 بيمار شركت¬كننده در اين مطالعه، 01/54% بيماران داراي خارش اورميك بودند. سطح سرميFGF23 بين بيماران با و بدون خارش اورميك تفاوت معني¬داري نداشت (97/416±17/413 در مقابل 49/444±81/410، 85/0p=). افرادي كه خارش اورميك داشتند، طول دوره دياليز طولاني¬تري داشتند (02/0=p). بيماراني كه خارش اورميك داشتند و تحت درمان با آلوپورينول يا سولامر هيدروكلرايد بودند، سطح بالاتري از FGF23 را نشان دادند (به ترتيب 03/0p= و 01/0p=). در بيماران با خارش اورميك، FGF23 با هورمون پاراتيروييد ارتباط داشت (02/0p=، 41/or=). تجزيه و تحليل رگرسيون چند متغيره نشان داد كه تجويز آتورواستاتين يك عامل پيش¬بيني¬كننده مستقل براي خارش اورميك بود (03/0=p، 95% فاصله اطمينان: 954/0-256/0، نسبت شانس=499/0).
نتيجه¬گيري: دراين مطالعه هيچ ارتباطي بين FGF23 و خارش اورميك يافت نشد. اگرچه خطر ابتلا به خارش اورميك در مصرف كنندگان آتورواستاتين كمتر بود، اما مطالعات دقيق تري براي ارزيابي اثرات ضدالتهابي و ضدخارش استاتين¬ها در بيماران با خارش اورميك توصيه مي¬شود.
شماره ركورد
32737
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان