بررسي تغييرات هموگلوبين در بيماران بستري در بخش مراقبت¬هاي ويژه بيمارستان¬هاي رازي و پورسيناي شهر رشت بين سال¬هاي 1395-1398

رشت

مقدمه: آنمي مشكل شايع در بيماران بخش مراقبت¬هاي ويژه مي¬باشد. علل مختلفي براي اين شيوع بالا مطرح شده كه ازجمله آن¬ها مي¬توان به التهاب، خونريزي¬هاي دستگاه گوارشي، پروسه¬هاي جراحي انجام شده روي اين بيماران، بيماري¬هاي مزمن و كمبود مختلف تغذيه و ... اشاره كرد. همچنين مطالعاتي نشان دادند كه خونگيري¬هاي مكرر براي تست¬هاي مختلف بيوشيميايي و الكتروليتي و .... مي¬تواند موجب افت هموگلوبين اين بيماران شود. آنمي مي¬تواند با تشديد نارسايي تنفسي و عوارض قلبي باعث افزايش مورتاليتي در بيماران بستري شوند. لذا با توجه به اهميت موضوع در مورتاليته بيماران بستري در واحد مراقبت¬هاي ويژه بر ان شديم تا مطالعه¬اي جهت بررسي ترند تغييرات هموگلوبين در بيماران بستري در بخش مراقبت¬هاي ويژه بيمارستان¬هاي رازي و پورسيناي شهر رشت انجام دهيم. روش اجرا: پرونده 205 بيمار بستري در بخش مراقبت¬هاي ويژه بيمارستان¬هاي رازي و پورسيناي شهر رشت پس از تاييد كميته اخلاق و تطبيق با معيارهاي ورود و خروج مورد بررسي قرار گرفت. ويژگي¬هاي دموگرافيك مانند سن، جنس، سابقه خانوادگي كم خوني بيماران، مواردي مانند: علت بستري بيماران، مقدار حجم خون نمونه¬گيري شده برحسب روز حجم خون لازم جهت انجام آزمايشاتي كه به¬طور روتين روزانه انجام مي¬شود و ميزان هموگلوبين در هر روز يادداشت شد و تا زمان ترخيص بيمار و يا وفات وي ادامه يافت. بيماراني كه براساس اطلاعات موجود در برگه دستورات پزشك دريافت خون داشتند نيز مشخص شدند. پس از جمع¬آوري داده¬ها اطلاعات وارد نرم¬افزار SPSS نسخه¬ي 21 گرديده. آناليزهاي آماري انجام شده سطح معني¬داري آزمون¬ها در اين مطالعه با (05/0P<) درنظر گرفته مي¬شود. نتايج: پرونده¬ي تعداد 205 بيمار مورد بررسي قرار گرفت ميانگين سن بيماران 7/20±2/58 بود. 9/85% بيماران در بدو ورود به بخش مراقبت¬هاي ويژه مبتلا به آنمي بودند. هموگلوبين از بدو ورود به بيمارستان با ميانگين 48/2±06/11 و ميانگين روز اول ICU 1/2±6/10به ميانگين 78/1±79/9 در آخرين روز بستري كاهش پيدا مي¬كند. هموگلوبين و تغييرات آن در طول مدت بستري با سن بيماران هيچگونه همبستگي معني¬داري نداشته است. تعداد دفعات خونگيري از بيمار با هموگلوبين اخرين روز بستري، ميانگين هموگلوبين طول بستري، ميانه هموگلوبين طول بستري، Min هموگلوبين طول بستري، ضريب تغييرات هموگلوبين و تغييرات هموگلوبين آخرين روز بستري و درصد آن نسبت به روز اول همبستگي معني¬دار داشته است. نتيجه¬گيري: به¬طور كلي متوسط روند تغييرات هموگلوبين در سير بستري بيماران ICU كاهشي مي¬باشد. آنمي در بيماران بستري در ICU مشكل بسيار شايعي مي باشد بيماران در 95/81% از بيماران مورد بررسي ما مشاهد شد كه بروز اين مشكل همبستگي بسيار زيادي با دفعات و حجم خون دريافتي از بيماران دارد. آنميك شدن بيماران در ICU علاوه بر افزايش طول مدت بستري آن¬ها و مشكلاتي كه از اين سبب براي آن¬ها به وجود مي¬آورد به شكل معني¬داري ريسك مورتاليته را نيز در اين بيماران افزايش مي¬دهد. لذا علاوه بر پايش بيماران و تلاش براي جلوگيري از آنميك شدن بيماران در ICU بايد درخواست¬هاي آزمايش خون براي بيماران بستري در ICU را به حداقل ممكن برسانيم.

32853

علوم پزشكي گيلان