بررسي عوامل خطر بروز اختلالات كلامي بعد از آسيب مغزي تروماتيك در فاز حاد

بندرانزلي

مقدمه:آسيب تروماتيك مغزي(TBI) از علل شناخته شده ناتواني در افراد زير 45 سال است و متعاقب آن ممكن است اختلال كلامي ايجاد شود كه ماهيت ارتباطي-شناختي دارد و باعث نقص در حوزه هاي مختلف زبان ميشود كه بر كيفيت زندگي تاثير منفي مي گذارد. هدف ما از اين مطالعه تعيين عوامل خطر بروز اختلالات كلامي بعداز TBIدر فازحاد جهت شناسايي افراد درمعرض خطر بود. روش اجرا: در اين مطالعه تحليلي– مقطعي، 48بيمار را در بازه سني 18تا 65 با ضايعه تروماتيك اينتراكرانيال در همه شدت ها، كه به بيمارستان پورسينا مراجعه كردند، در دو گروه با و بدون اختلال كلامي بررسي كرديم. اطلاعات دموگرافيك، كلينيكال و پاراكلينيكال افراد در پرسشنامه فردي شامل جنس، سن، تحصيلات، مدت زمان بستري ICU و بيمارستان، علت و شدت تروما، محل، نوع و سمت ضايعه، مداخله جراحي اعصاب و مدت زمان فراموشي پس از تروما(PTA) ثبت شد. نسخه فارسيMMSE براي بررسي نقص شناختي، تست استانداردPersian aphasia battery جهت ارزيابي مهارتهاي زبانشاختي و تست رواني كلامي براي ارزيابي كاركرد اجرايي استفاده شد. نوع، محل و سمت ضايعه براساس گزارش راديولوژيست از CT بود. براي مقايسه متغيرهاي كيفي و كمي بين دو گروه از آزمون كا اسكوئرو تي مستقل استفاده شد. براي تعيين فاكتورهاي پيشبيني كننده بروز نقص كلامي از مدل رگرسيون لوجستيك بكوارد استفاده شد. نرم افزار مورد استفاده SPSS ورژن24 بود. سطح معناداري در تمام آزمون ها05/0 درنظر گرفته شد. نتايج:در اين مطالعه، تصادف شايع ترين علت تروما در 58/64% بود. بيشترين ناحيه درگيرشده فرونتال و فرنتوتمپورال به ترتيب 25%و 83/20% بود. SDHشايع ترين نوع ضايعه در25% بود. نيمي از بيماران تروما متوسط داشتند. مداخله جراحي اعصاب براي75/43% انجام شده بود. ميانگين بستري در بيمارستان وICU به ترتيب 83/2±24/6 و 15/1±97/0روز بوده است و ميانگين مدت PTA 1/6±44/78ساعت بوده است. نمره عملكرد اجرايي در بيماران با اختلال كلامي بطور معني دار كمتر بود. نقض شناختي در08/27% مشاهده شد كه بين دو گروه متفاوت نبود. آنوميا شايع ترين(34/33%) نوع اختلال در بيماران مبتلا بود. نتيجه گيري: يافته هاي ما نشان داد كه هرچه GCSاوليه پايين تر، PTA و بستري درICU طولاني تر، ضايعه ناحيه فرونتوتمپورال و كنتيوژن همراه خونريزي باشد احتمال بروز اختلال كلامي بيشتر است. همچنين بيماران با تروما خفيف از بروز درجات مختلف اختلال مصون نيستند و نبايد مورد غلفت قرار بگيرند.

32982

علوم پزشكي گيلان