بررسي ميزان كفايت و باز ماندن گرافت هاي شرياني- وريدي پس از انجام ترومبكتومي و آنژيوپلاستي همزمان در بيماران دياليزي بيمارستان رازي رشت طي سال¬هاي 1397-1392

رشت

مقدمه: عوارض مرتبط با دسترسي عروقي در بيماران همودياليزي مهمترين علت مرگ و مير بالا در اين دسته از بيماران مي¬باشد. با توجه به اهميت اين موضوع هدف از مطالعه حاضر بررسي كفايت و ميزان باز ماندن گرافت¬هاي شرياني- وريدي پس از انجام همزمان ترومبكتومي و آنژيوپلاستي در بيماران همودياليزي بيمارستان رازي رشت مي¬باشد. مواد و روش¬ها: در اين مطالعه تحليلي- مقطعي، پرونده تمامي بيماران همودياليزي داراي گرافت¬هاي شرياني- وريدي ترومبوزه كه تحت ترومبكتومي و آنژيوپلاستي همزمان در بازه زماني 6 ساله، از فروردين 1392 تا اسفند 1397، قرار گرفته بودند، از نظر متغيرهايي نظير جنس، سن، بيماري¬هاي زمينه¬اي، طول مدت استفاده از گرافت پيش از انجام پروسيجر (بازماندن اوليه)، سابقه اينترونشن قبلي گرافت، طول مدت ايجاد ترومبوز پيش از انجام پروسيجر و علل از كار افتادن گرافت پس از انجام پروسيجر مورد ارزيابي قرار گرفت. اطلاعات درج شده در پرونده بيماران جهت ارزيابي كفايت و طول مدت بازماندن ثانويه گرافت مورد استفاده قرار گرفت. در نهايت داده¬ها با استفاده از نرم¬افزار SPSS21 و روش¬هاي آماري مقتضي مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج: در مجموع 34 بيمار با ميانگين سني 53/14 ± 18/57 سال مورد بررسي قرار گرفتند. فشار خون (5/73%) شايع¬ترين بيماري زمينه¬اي و ترومبوز (6/67%) شايع¬ترين علت از كار افتادن گرافت پس از انجام پروسيجر بودند. بين جنسيت، گروه¬هاي سني و بيماري¬هاي زمينه¬اي افراد از نظر ميانگين طول مدت باز ماندن ثانويه گرافت و نيز كفايت گرافت ارتباط معناداري ديده نشد. همچنين، طول مدت ايجاد ترومبوز پيش از انجام پروسيجر فاقد ارتباط آماري معني¬دار با ميانگين طول مدت باز ماندن ثانويه گرافت و نيز كفايت گرافت بوده است. ارتباط معني¬داري بين طول مدت بازماندن اوليه و بازماندن ثانويه گرافت ديده شد (8/0 = r، 0001/0 = P). ارتباط معني¬داري بين طول مدت بازماندن اوليه و كفايت گرافت يافت نشد. نتيجه¬گيري: نتايج حاصل از پژوهش حاضر نشان داد كه از ميان تمامي متغيرهاي مورد بررسي، تنها بين طول مدت بازماندن اوليه گرافت و بازماندن ثانويه آن ارتباط معني¬داري وجود دارد.

33078

علوم پزشكي گيلان