ارتباط عدم تأييد اجتماعي بيماري با شدت علايم و وضعيت سلامت در فيبروميالژي

رشت

پزشكي

سابقه و هدف: واژه¬ي عدم تاييد اجتماعي يك اصطلاح جديد در علم روانشناسي، به خصوص در حوزه¬ي بيماري¬هايي با علائم غير مشهود، است. عدم تاييد اجتماعي مي¬تواند بر شدت علائم بيماري و كيفيت زندگي ميتلايان به فيبروميالژي تاثير بگذارد. لذا هدف از مطالعه¬ي حاضر تعيين ارتباط عدم تاييد اجتماعي بيماري با شدت علائم و وضعيت سلامت بيماران مبتلا به فيبروميالژي است. مواد و روش¬ها: تمامي 112 بيمار مبتلا به فيبروميالژي كه به درمانگاه روماتولوژي ارجاع شده بودند وارد مطالعه شدند. ميزان عدم تاييد اجتماعي بيماري با پرسشنامه I*3 و شدت بيماري و وضعيت سلامتي بيماران توسط پرسشنامه RFIQ و SF-12 ارزيابي شد. در نهايت داده¬هاي حاصل با استفاده از آمار توصيفي و تحليلي Multiple linear regression و Spearman correlation مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته¬ها: تمامي شركت¬كنندگان در مطالعه زن بودند و در گروه سني 61-18 سال قرار داشتند. تفاوت معناداري بين ناديده شمرده شدن و درك ناكافي دربين منابع مختلف عدم تاييد اجتماعي وجود نداشت. قوي¬ترين ارتباط بين شدت علائم بيماري بر حسب پرسشنامه¬يRFIQ و ناديده شمرده شدن در همكاران بيماران ديده شد (05/0>P، 519/0=r). وضعيت سلامت بيماران بر حسب پرسشنامه¬ي SF-12 نيز بيشترين ارتباط آماري را با ناديده شمرده شدن توسط پرسنل خدمات درماني و محيط كار بيماران داشت. برخي ارتباط¬ها از لحاظ آماري معنادار نبود. به علاوه تحليل داده¬ها بر اساس رگرسيون خطي چندگانه نشان داد كه تنها ناديده شمرده شدن از سوي همسر مي¬تواند به طرز چشم¬گيري، پيش¬بيني¬كننده شدت علائم بيماري بر-حسب RFIQ در مبتلايان به فيبروميالژي باشد( p=0.03, CI: 0.28-10.64). نتيجه¬گيري: ناديده شمرده شدن نسبت به درك ناكافي، ارتباط قوي تري با پرسشنامه¬هاي SF12 و RFIQ دارد. مطالعه حاضر نشان داد كه واكنش منفي جامعه و منبع عدم تاييد بيماري نقش مهمي در پيش بيني شدت علائم و وضعيت سلامت مبتلايان به فيبروميالژي دارد.

3313

پزشكي

علوم پزشكي گيلان

كاظم نژاد، احسان

قويدل پارسا،بنفشه