بررسي سيماي باليني و تغييرات آن در بيماران مبتلا به كنسر پاپيلري و فوليكولر تيروئيد در مراجعه كنندگان به درمانگاه فوق¬تخصصي غدد در شهر رشت در سال¬هاي 1364 تا 1396

رشت

چكيده مقدمه: كارسينوم پاپيلاري شايع¬ترين بدخيمي غده¬ي تيروئيد بوده و به¬طور تيپيك در افراد 30 تا 40 سال ديده شده و در زن¬ها شايع¬تر است. فاكتورهاي مختلفي بر پيش¬آگهي بيماران تاثير دارند كه شامل: الگوي هيستولوژيك، Stage تومور، سن در زمان تشخيص، جنس و تاخير بيش از يك سال در جراحي اوليه از زمان تشخيص ندول تيروئيد مي¬باشد. سرطان تيروئيد در ايران هفتمين سرطان شايع در زنان و چهاردهمين در مردان و يازدهمين سرطان شايع در هر دو جنس مي¬باشد. باتوجه به افزايش بروز سرطان تيروئيد در چند دهه¬ي گذشته و تأثيرگذاري عوامل متعدد در بيماري، اين مطالعه با هدف بررسي سيماي باليني كانسر تيروئيد و تغييرات آن، انجام شده است. موادوروش¬ها: تحقيق حاضر پيمايشي به روش طولي بوده و جامعه¬ي مورد مطالعه پرونده بيماران مبتلا به سرطان پاپيلاري و فوليكولر تيروئيد كه با پاتولوژي تاييد شده و جهت درمان در سال¬هاي 1364 تا 1396 به مركز درماني مراجعه كرده¬اند بوده است. معيارهاي ورود به مطالعه شامل: بيماران مبتلا به سرطان پاپيلاري و فوليكولر تيروييد تاييد شده توسط پاتولوژيست و معيارهاي خروج از مطالعه براساس اطلاعات ناقص در پرونده بوده است. از پرونده بيماران اطلاعات دموگرافيك شامل سن در زمان تشخيص، جنس، stage سرطان در زمان تشخيص بيماري، علايم باليني در زمان تشخيص مثل وجود بزرگي تيروئيد، وجود ندول در معاينه، خشونت صدا، ديسفاژي، تنگي نفس، درد تيروئيد، نتايج تست¬هاي عملكردي تيروئيد، مقادير Tg بيماران، نتايج اسكن تيروئيد شامل نوع ندول (گرم يا سرد)، نتايج سونوگرافي، نتيجه پاتولوژِي (فوليكولار، پاپيلاري) استخراج شده است. تحليل داده¬ها با استفاده از نرم¬افزار SPSS 22 انجام شده است. براي توصيف داده¬هاي كيفي، فراواني مطلق و فراواني نسبي و براي داده¬هاي كمي، ميانگين و انحراف معيار (و يا ميانه و دامنه تغييرات) در كل و هر مقطع زماني گزارش شده است. جهت مقايسه مشخصات كمي و كيفي در مقاطع زماني 10 ساله به ترتيب از تحليل واريانس با آزمن تعقيبي توكي (و يا ازمون ناپارامتري كروسكال واليس) و آزمون كاي اسكوئر استفاده شده است. آزمون¬ها دو طرفه و در سطح معني¬دار 05/0 است. نتايج: از 215 بيمار مورد مطالعه اكثريت (6/91%) مبتلا به تومور پاپيلاري و 4/8% مبتلا به نوع فوليكولر بوده¬اند. توزيع فراواني جنس بيماران در طول سال¬هاي مورد بررسي از لحاظ آماري براساس آزمون Chi Square معني¬دار بوده است. به¬طوريكه درصد مردان مبتلا در سال¬هاي 74-64 كمترين فراواني را داشته(% 8/2) و همين ميزان در سالهاي 85-75 به% 8/20 افزايش يافته است. از لحاظ توزيع فراواني تومور يك سير افزايشي در درصد افراد مبتلا به كنسر پاپيلاري وجود داشته است. به¬طوريكه درصد بيماران مبتلا به كنسر پاپيلاري از 8/77% در سال¬هاي 74-64 به 7/91% در سال¬هاي 85-75 و 4/95% در سال¬هاي 96-86 افزايش يافته است. برعكس درصد فوليكر در سال¬هاي 74-64، 85-75، 96-86 به ترتيب از 2/22%، 3/8%، 6/4% يك سير كاهش يابنده داشته است (به دليل استفاده از نمك¬هاي يددار در غذاها). توزيع فراواني و جنسيت TSH براساس Cut offهاي رفرنس نيز در طول سال¬هاي جدول مورد مطالعه براساس آزمون Chi Square معني¬دار بود. بيشترين درصد TSH<3/0 در سال-هاي 74-64 و كمترين اين مقادير در سال¬هاي 96-86 بوده است. ميزان TG و همچنين وضعيت آن در طول سال¬هاي مورد مطالعه اختلاف آماري معني¬دار نداشته است. درصد گواتر در سال¬هاي 74-64 (3/58%) و در سال¬هاي 85-75 (1/52%) و سال¬هاي 96-86 (9/38%) يك سير كاهشي داشته است (به علت تامين يد مورد نياز به وسيله استفاده از نمك¬هاي يددار در غذاها). توزيع فرواني اسكن تيروئيد و علائم سونوگرافيك در سال-هاي مورد مطالعه اختلاف معني¬دار نداشته است و مراحل تومورهاي پاپيلري و فوليكولر در طول سال¬هاي مورد مطالعه تقريباً از الگوي يكساني پيروي كرده است. نتيجه¬گيري: كنسر پاپيلاري و فوليكولر در جنس مونث شايع¬تر است و بيماران مبتلا به كنسر پاپيلاري در طي سال¬هاي 64 تا 96 افزايش يافته ولي كنسر فوليكولر يك سير كاهش يابنده داشته است.كه اين كاهش را مي¬توان به افزايش استفاده از نمك يددار در طي اين سال¬ها نسبت داد. كلمات كليدي: كنسر پاپيلري، فوليكولر تيروئيد.

33233

علوم پزشكي گيلان