بررسي فراواني استئوپورز و عوامل خطر شناخته شده آن در بيماران مبتلا به اسكلروز سيستميك مراجعه كننده به درمانگاه رازي بين سال هاي 1397 تا 1398

رشت

اسكلرودرمي به عنوان يك بيماري مزمن مولتي ارگان نادر شناخته مي شود.شيوع اين بيماري در جهان در بين 38 تا 341در هر 1.000.000 نفر گزارش شده است. مصرف دارو هاي بسيار از جمله آزاتيوپرين،كورتيكواستروييد، MTX و ... اين بيماران را مستعد استئوپورز و استئوپني ميكند.در مطالعات مختلف ريسك بالاتر شكستگي هاي ستون مهره در اين بيماران گزارش شده است .برر سي دانسيتومتري براي 30 بيمار مبتلا به سيستميك اسكلروزيس به روش DXA و توسط دستگاه HOLOGIC انجام شد.ريسك فاكتور هاي شناخته شده استئوپورز در اين بيماران برر سي شد.فراواني استئوپورز و استئوپني در بيماران به تفكيك محل انجام دانسيتومتري به شرح زير گزارش شد ،گردن فمور 6 بيمار 53.3 %نرمال گزارش شد.از بين ساير بيماران 12 بيمار (40%) استئوپني و 2 بيمار (6.7 %) در سطح استئوپورز بودند . در بررسي دانسيتومتري ناحيه ستون مهره ، 14 بيمار (46.7 %) نرمال گزارش شدند.. 12 بيمار ( 40 %) در گروه استئوپني طبقه بندي شدند و 4 بيمار ( 13.3 %) در گروه استئوپورز جاي گرفتند. در بررسي دانسيتومتري در ناحيه توتال هيپ هيچ بيماري در طبقه بندي استئوپورز جاي نگرفت . 19بيمار( 63.3 %) نرمال و 11 بيمار ( 36.7 % )در گروه استئوپني قرار داشتند. مصرف MTX ،آزاتيوپرين، PPI ، SSRI در بيماراني كه مبتلا به استئوپني يا استئوپورز بودند از بيماران با سلامت استخوان نرمال بيشتر بود.در بررسي احتمال بروز شكستگي هاي استئوپورتيك ماژور و شكستگي هاي هيپ كه توسط IRAN FRAX محاسبه شده بود،اين احتمال در بيماران با احتساب BMD بالاتر بود بيان كننده وضعيت ضعيف تر سلامت استخوان در اين بيماران نسبت به بيماران هم سن،هم جنس و مشابه از نظر وضعيت ريسك فاكتور هاي شكستگي استئوپورتيك بود.با توجه به ماهيت مزمن و مولتي ارگان بيماري اسكلرودرمي سيستميك توجه به سلامت استخوان در اين بيماران به عنوان يك بيماري قابل پيشگيري و كنترل قبل از بروز عوارض حاد و محدود كننده مثل شكستگي ها،امري مهم و ضروري به نظر مي رسد.

33242

علوم پزشكي گيلان