بررسي ارتباط بين بيماريهاي مزمن و كيفيت زندگي سالمندان مقيم آسايشگاه هاي استان گيلان در سال 1395

لنگرود

پرستاري (گرايش سالمندي)

چكيده: مقدمه: كيفيت زندگي سالمندان تحت تاثير عوامل متعددي قرار دارد كه بيماري هاي مزمن از مهمترين آنها به شمار مي رود. از سوي ديگر سالمندان مقيم آسايشگاه ها، گروهي از سالمندان هستند كه نيازمند توجه خاص مي باشند. لذا اين پژوهش با هدف بررسي ارتباط بين بيماريهاي مزمن وكيفيت زندگي سالمندان مقيم آسايشگاه هاي استان گيلان انجام شده است. مواد و روش: پژوهش اخير يك مطالعه توصيفي همبستگي است كه بر روي سالمندان مقيم در آسايشگاه هاي استان گيلان در سال 1395 انجام گرفته است. 180 نفر از سالمندان بالاي 60 سال به روش نمونه گيري طبقه اي تصادفي از مراكز سالمندي مذكور انتخاب شدند و جمع آوري اطلاعات با استفاده از پرسشنامه استاندارد كيفيت زندگي ) SF36 ( در زيرمقياس هاي هشت گانه و چك ليست اطلاعات دموگرافيك و سابقه ابتلا به بيماريهاي مزمن به روش مصاحبه چهره به چهره جمع آوري گرديد. حداكثر امتياز كسب شده 100 و حداقل امتياز صفر مي باشد. اعتبار محتوي و محاسبه آلفاي كرونباخ جهت تعيين اعتبار و پايايي پرسشنامه بكار گرفته شد و به منظور تحليل داده ها از نرم افزار SPSS 16 و آزمون هاي ضريب همبستگي پيرسون، ANOVA و آزمون T استفاده شد. نتايج: ميانگين و انحراف معيار نمره كيفيت زندگي سالمندان مقيم آسايشگاه هاي استان گيلان 30 / 25 ± 66 / 62 بود. بين ميانگين كيفيت زندگي در همه زير مقياس ها با تعداد بيماري هاي مزمن تفاوت آماري معني دار ) 001 / 0 > P ( وجود داشت. همچنين اين مطالعه نشان داد بين ميانگين كيفيت زندگي با سن و وضعيت تاهل ارتباط آماري معنادار وجود دارد ( 001 / 0 > P .) نتيجه گيري: اين مطالعه نشان داد كه افزايش تعداد بيماري هاي مزمن منجر به كاهش سطح كيفيت زندگي سالمند مي گردد. لذا ضرورت دارد تا با اتخاذ برنامه هاي آموزشي در جامعه و اصلاح سبك زندگي همگام با ارتقاي سطح سلامتي، در خصوص حفظ و افزايش كيفيت زندگي سالمندان اقدامات لازم صورت گيرد. كليد واژه ها: : آسايشگاه ها، بيماريهاي مزمن، سالمندان، كيفيت زندگي.

3335

دانشكده پرستاري شرق گيلان

دانشگاه علوم پزشكي گيلان

اسماعيل پور بندبني، محمد