بررسي كيفيت اخذ رضايت¬نامه آگاهانه در بيماران دريافت¬كننده الكتروشوك در بيمارستان شفا در سال 1398-1397

رشت

مقدمه: در بيماراني كه كانديد الكتروشوك هستند، دريافت رضايت آگاهانه بايد به عنوان يك استاندارد قبل انجام پروسيجر باشد. بيماران بايد از خطرات و منافع اين درمان و نيز ساير انتخاب¬هاي موجود، با يك توضيح قابل درك مطلع گردند. زمينه و هدف: هدف ما از اين تحقيق بررسي كيفيت اخذ رضايت آگاهانه قبل از انجام ECT در يك بيمارستان دولتي - آموزشي در شمال ايران بود. روش: اين مطالعه در سال 97 در بيمارستان شفا در رشت انجام شد. ابتدا وضعيت ذهني و رواني بيماران مورد سنجش قرار مي¬گرفت و در صورتي كه بينش كافي وجود نداشت مصاحبه با همراهاني كه رضايت¬نامه را پر كرده بودند انجام مي¬شد. پرسشنامه¬اي شامل 21 آيتم كه به 4 دسته تقسيم مي¬شد و به بررسي كيفيت اخذ رضايت¬نامه در بعد ارائه اطلاعات، كيفيت اخذ رضايت¬نامه در بعد قابل درك بودن، كيفيت اخذ رضايت¬نامه در بعد ارتباط پزشك با بيمار و كيفيت اخذ رضايت¬نامه در بعد داوطلبانه بودن براي قبول روش درمان ECT مي¬پرداخت، توسط دانشجوي همكار طرح پر مي¬شد. نتايج: 259 نفر در اين تحقيق وارد شدند و مورد مصاحبه قرار گرفتند. علت عمدۀ دريافت ECT اسكيزوفرني بود. ميانگين نمره در حيطه قابل درك بودن رضايت¬نامه 68/3±03/3 (06-0)، حيطه داوطلبانه بودن انجام درمان ECT 38/1±68/0 حيطۀ ارائه اطلاعات به بيمارتوسط پزشك 38/1±22/8 حيطه ارتباط پزشك با بيمار 16/2±11/6 (10-0) و ميانگين نمرۀ كل 16/3±05/18 (42-0) بود. نتيجه¬گيري: روند اخذ رضايت اگاهانه در اين مركز ايده ال نيست اما ميزان اعتماد بيماران به پزشك بسيار بالا بود كه قابل توجه است. بيشترين امتياز مربوط به ارتباط پزشك با بيمارو كمترين امتياز مربوط به داوطلبانه بودن افراد براي انجام اين درمان بود.

3392

علوم پزشكي گيلان