بررسي تغييرات سطح هموگلوبين پس از هر بار تزريق پك سل در بيماران سوختگي بيمارستان ولايت در سال¬هاي 1397 و 1398

رشت

زمينه و هدف: با توجه به اهميت نياز به تزريق خون در بيماران سوختگي در اين مطالعه بر آن شديم كه به بررسي تغييرات سطح هموگلوبين در بيماران سوختگي پس از هر بار تزريق پك سل و ارتباط آن با درصد سوختگي، رتبه¬ي پك سل دريافتي و مدت زمان سپري شده از سوختگي در سال¬هاي 1397 و 1398 در بيمارستان ولايت رشت بپردازيم. مواد و روش¬ها: در اين مطالعه مقطعي تحليلي گذشته¬نگر واحد نمونه تعداد پك سل دريافتي هر پرونده بود كه لازم بود اين تعداد در بازبيني 110 پرونده معادل 368 بار تزريق خون مورد مطالعه قرار گيرد. با استفاده از اطلاعات ثبت شده در پرونده بيماران متغيرهايي نظير سن، جنسيت، شاخص توده¬ي بدني (BMI)، درصد سوختگي، مدت زمان بستري، رتبه¬ي پك سل دريافتي و هم¬چنين عدد هموگلوبين قبل از هر بار تزريق پك سل و6- 4 ساعت پس از تزريق مورد مطالعه قرار گرفت. نتايج: طبق نتايج مطالعه¬ي حاضر بيشترين درصد بيماران سوختگي مورد تحقيق را مردان تشكيل مي¬دادند (7/62%) و رده سني 40– 20 سال نيز بيشترين توزيع فراواني سني بيماران مورد تحقيق بود (5/44%) و بيشترين بيماران مورد تحقيق نيز داراي شاخص توده بدني 25- 5/18 بودند (50%) و بالاترين فراواني درصد سوختگي نيز مربوط به بازه¬ي 50- 40% سوختگي بود (7/52%). نتايج مطالعه¬ي حاضر نشان داد كه تفاوت آماري معني¬داري بين ميانگين تغييرات هموگلوبين خون بيماران سوختگي مورد تحقيق بر حسب رده¬هاي سني بيماران دريافت¬كننده Pack Cell ديده مي¬شود (0001/0P=)، اما چنين تفاوت معناداري بين ميانگين تغييرات سطح هموگلوبين خون بيماران سوختگي مورد تحقيق بر حسب جنسيت، رتبه Pack Cell دريافتي، رده¬هاي BMI، درصد سوختگي و طول مدت بستري بيماران دريافت¬كننده Pack Cell ديده نمي¬شود. نتيجه گيري: طبق نتايج اين مطالعه افزايش سن در بيماران با افزايش كمتر سطح هموگلوبين خون پس از تزريق پكسل همراه است. به منظور بررسي دقيق¬تر عوامل موثر بر تغيير هموگلوبين بعد از تزريق خون انجام مطالعات بيشتر توصيه مي¬شود.

3423

علوم پزشكي گيلان