بررسي تاثير روغن كنجد موضعي بر شدت درد ناشي از تروماي اندام در بيماران مراجعه كننده به مركز آموزشي ودرماني پورسينا در شهر رشت درسال98- 1397

رشت

مقدمه: تروما يك مشكل سلامت عمومي است. درد پس از تروما منجر به ترس و نگراني هاي مكرر براي بيمارمي شود. درمان ضعيف مي تواند منجر به اثرات نامطلوب در بيمار شود . از اين رو بررسي و درمان درد حاد به طور موثر بايد انجام گيرد . هدف : هدف اين مطالعه تعيين تاثير روغن كنجد موضعي بر شدت درد ناشي از تروماي اندام در بيماران مراجعه كننده به مركز آموزشي و درماني پورسينا در شهر رشت مي باشد . روش كار : تحقيق به صورت كار آزمايي باليني سه سو كور بر روي 120 بيمارمبتلا به تروماي غير نافذ اندام فوقاني و تحتاني مراجعه كننده به مركز آموزشي درماني رشت انجام شد. از 1750 بيمار مراجعه كننده 146 نفر مورد ارزيابي قرار گرفتند، كه 16 نفر با معيارهاي ورود تطابق نداشتند و 10 نفر حاضر به شركت در مطالعه نشدند و سپس 120 نفر به روش بلوك بندي تصادفي بر اساس سايز تروما و سن در دو گروه 60 نفره مداخله(روغن كنجد) و پلاسبو ( پارافين)تخصيص يافتند. ابتدا ناحيه تروما با cc100 نرمال سالين ششتشو و براساس سايز تروما با استفاده از قطره چكان 10 قطره روغن كنجد / پلاسبو حدودcc8/3 به ازاي هر cm250 تروما روي ناحيه تروما ريخته و به مدت 5 تا 7 دقيقه به صورت دايره اي با نوك انگشت ماساژ داده شد. سپس آموزش هاي لازم در مورد انجام مداخله به صورت روزي دو بار تا سه روز و همچنين، مراقبت روتين (استفاده از كمپرس سرد در 24 ساعت اول و كمپرس گرم در 24 ساعت دوم) به طور يكسان به هر دو گروه ارائه گرديد. شدت درد با استفاده ازمقياس بصري درد در 7 نوبت ( قبل از مداخله در روز اول و 30دقيقه بعد ازهر مداخله به مدت 3 روز ، روزي دو بار ارزيابي شد) .از 146 بيماري كه در ابتدا ارزيابي شدند 16 نفر با معيارهاي ورود تطابق نداشتند و 10نفر حاضر به شركت در مطالعه نشدند. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS22 و آزمونهاي توصيفي و تحليلي(تي مستقل،كاي اسكوئر، من ويتني يو، تست فيشر، كراسكال واليس، آزمون فريدمن و آناليز رگرسيون خطي چندگانه) مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته ها : در تمامي زمان ها ي ارزيابي (از قبل از مداخله تا بعد از مداخله نوبت ششم) اختلاف آماري معني داري بين دو گروه در شدت درد مشاهده نشد. تغييرات نمره درد از قبل از مداخله تا پايان مطالعه بين دو گروه برحسب گروه سني60-41سال ( 023/0 = p )، عارضه تروما (042/0P=) و جنس (003/0P=) معنادار بود. مردان نسبت به زنان(676/0 = β، 015/0P=) كاهش درد بيشتري داشتند. افزايش شاخص توده بدني(091/0- = β، 003/0P<) ، ميزان مسكن دريافتي (001/0- = β، 039/0P=) و مساحت تروما (002/0- = β، 039/0P=) رابطه معكوس با تغييرات كاهشي درد داشت. اثر متغير اصلي تحقيق(اثر كنجد) بر تغييرات درد در آناليز چندگانه معني دار نبود. عارضه اي به دنبال مصرف موضعي روغن كنجد مشاهده نشد. نتيجه گيري: عليرغم اينكه استفاده موضعي از روغن كنجد موجب كاهش شدت درد در هر دو گروه مداخله و پلاسبو شد، اما اثر معناداري بر تغييرات درد نداشت. پيشنهاد مي شود مطالعات بيشتري در زمينه تاثير روغن كنجد موضعي به عنوان يك روش ايمن و بدون عارضه بر درد انجام گردد. كليد واژه: تروما، درد،روغن كنجد

3515

علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني شهيد بهشتي