بررسي ميزان خون ساكشن شده و تعداد گاز هاي خونيدر پيش بيني تغييرات هموگلوبين بعد از عمل جراحي كرانيوتومي در بيماران بستري شده بيمارستان پورسيناي رشت در سال 1399

رشت

مقدمه: يكي از عوارض شايع در عمل¬هاي كرانيوتومي، خونريزي مي¬باشد كه با عوارض جدي همراه بوده و گاهي تهديدكننده حيات است. اين مطالعه به منظور ارزيابي ارتباط بين حجم خون ساكشن و مقادير گازهاي خوني با ميزان افت هموگلوبين بعد از عمل جراحي كرانيوتومي و شناسايي عوامل موثر بر آن در بيماران بستري طراحي شده، تا پزشك بتواند با استفاده از نتايج اين تحقيق ميزان از دست رفتن خون حين عمل را پيش¬بيني كرده و از تزريق بي¬مورد خون در بيمار جلوگيري شود. مواد و روش¬ها: 97 بيمار با سابقه عمل جراحي كرانيوتومي در 6 ماه نخست سال 1399 وارد مطالعه شدند. اطلاعات بيماران شامل سن، جنس، سابقه بيماري زمينه¬اي، گروه خوني و دريافت واحد خون و همچنين هموگلوبين قبل و بعد از عمل جراحي براساس مستندات آزمايشگاهي ثبت شد. براي محاسبه حجم خون از دست رفته حين عمل، حجم خون ساكشن¬شده از برگه شرح عمل و حجم خون جذبي توسط گازها با توزين آن¬ها محاسبه و ثبت شد. داده¬ها با نسخه 22 نرم¬افزارSPSS آناليز شدند. نتايج: متوسط سن بيماران 11/55 سال بوده و 8/59% مرد بودند. گروه خوني B با 32% فراوان¬ترين گروه خوني بوده و 3/76% بيماران Rh مثبت بوده¬اند. پرفشاري خون با 9/93% شايع¬ترين بيماري همراه بود و 32% بيمارن حين عمل واحد خون دريافت كردند. براساس نتايج اين مطالعه حجم خون گازهاي خوني، خون ساكشن شده و حجم كلي خون به طور معني¬داري با افت همگلوبين در ارتباطند و قابليت پيش¬بيني افت هموگلوبين آن¬ها به ترتيب 6/6%، 1/14% و 2/11% مي¬باشد. نقطه جداسازي خونريزي بيش از حد نرمال براي وزن گاز خوني 75/110 سي¬سي، براي حجم خون ساكشن شده 275 سي¬سي و براي حجم كل خونريزي 8/391 سي¬سي محاسبه شد. نتيجه¬گيري: ضريب اثر وزن خون از گازهاي خوني به ترتيب بيشتر از كل خون و خون ساكشن شده در پيش¬بيني مقدار افت هموگلوبين در جراحي كرانيوتومي مي¬باشد.

3522

علوم پزشكي گيلان