بررسي اثر سينتر مجدد بر استحكام شكست و ميزان تطابق مارجينال كراون‌هاي زيركونيا مونوليتيك بر پايه ايمپلنت

دانشكده دندان پزشكي دانشگاه علوم پزشكي گيلان

مقدمه و هدف: امروزه از زيركونيا مونوليتيك بطور گسترده اي در دندانپزشكي براي ساخت رستوريشن هاي بر پايه ايمپلنت استفاده مي شود. علي¬رغم پيشرفت تكنولوژي CAD/CAM، همچنان رستوريشن ها نياز به تنظيمات لابراتواري و داخل دهاني دارند. فرآيند‌هاي دمايي بعد از سايش و تنظيم كراون زيركونيا مونوليتيك مي تواند باعث كاهش استرس در سطح آن شود. با اين حال تاثير سايش و ترك‌هاي حاصل از تنظيم در لابراتوار و كلينيك و همچنين اثر فرآيندهاي دمايي بر مقاومت شكست و ميزان تطابق مارجينال كراون‌هاي زيركونيا مونوليتيك كاملا درك نشده است. روش كار: 40 كراون Y-TZP تهيه شدند و در 4 گروه(n=10) عبارت از گروه اول؛گروه كنترل، گروه دوم؛كراون‌هاي فاقد ترك قابل مشاهده همراه با فرايند سينتر مجدد(Not fractured-resintered)، گروه سوم؛كراون‌هاي داراي ترك قابل مشاهده بدون انجام سينتر مجدد(Fractured-not resintered) و گروه چهارم؛كراون‌هاي داراي ترك قابل مشاهده همراه با فرآيند سينتر مجدد (Fractured-resintered) قرار گرفتند. شرايط سينتر مجدد مشابه سينتر اوليه انجام شد و ميزان گپ مارجينال در هر گروه بوسيله VMM اندازه گيري شد و در نهايت ميزان نيروي شكست نمونه هاي هر گروه توسط Universal testin machine اندازه گيري شد. جهت مقايسه داده ها از آزمون من ويتني(Mann-Whitney) استفاده شد. سطح معني‌داري آماري آزمون‌ها 05/0 در نظر گرفته شد. نتايج: مقايسه دو به دو استحكام شكست گروه ها نشان داد كه بين گروه كنترل و گروه3 تفاوت معنا دار وجود دارد (005/0p=). همچنين بين گروه هاي 3 و 4 نيز تفاوت معنا دار بود(007/0p=). اما در مقايسه دوتايي استحكام شكست مابين ساير گروه ها تفاوت معنا داري وجود نداشت. در مقايسه دو به دو گپ مارجينال گروه ها، بين گروه 3 و 4 تفاوت معنادار وجود داشت(001/0p=). اما در مقايسه دوتايي گپ مارجينال مابين ساير گروه ها تفاوت معنا داري وجود نداشت. نتيجه¬گيري: درصورت مشاهده ترك حين تنظيم كراون هاي مونوليتيك زيركونيا، انجام مجدد فرآيند سينتر مي تواند در بهبود استحكام شكست و تطابق مارجينال رستوريشن تاثير گذار باشد. كليد واژه: كراون دنداني، زيركونيا، فرآيند حرارتي، استحكام شكست، تطابق مارجينال

3548

دانشگاه علوم پزشكي گيلان