بررسي شيوع سرمي استرونژيلوييدس استركولاريس در بيماران مبتلا به سرطان در بيمارستان رازي رشت طي سال¬هاي 1397- 1398

رشت

مقدمه: استرونژيلوئيدس استركوراليس يك نماتود روده¬اي انساني با انتشار جهاني است. ولي در مناطق گرمسيري و نيمه گرمسيري مثل آمريكاي لاتين، آسيا، قسمت¬هايي از آفريقا و جنوب شرقي ايالات متحده شيوع بالاتري دارد در افراد دچار نقص سيستم ايمني يا مصرف داروهاي سركوب كننده ايمني hyper infection رخ مي¬دهد كه ميزان مرگ و مير ان دركشورهاي مختلف حدود 87 درصد برآورد شده است. در مناطق مختلف ايران آمارهاي متفاوتي وجود دارد. با توجه به اين¬كه درمورد شيوع استرونژيلوئيدس در بيماران مبتلا به سرطان آمار دقيقي وجود ندارد و گيلان يكي از مناطق شايع از نظر استرونژيلوييدس مي¬باشد بر آن شديم تا شيوع سرمي استرونژيلوئيدس را در بيماران مبتلا به سرطان كه تا كنون كموتراپي نشده¬اند و بيماراني كه حداقل يك سيكل كموتراپي را گذرانده¬اند بررسي كنيم. مواد و روش¬ها: مطالعه ما از نوع توصيفي- مقطعي بوده كه 410 بيمار مبتلا به سرطان در دو گروه بررسي شدند: 174 نفر در گروه بيماراني كه تا كنون شيمي درماني نشده و 236 نفر در گروه بيماران با حداقل يك سيكل كموتراپي كه به صورت سرپايي يا بستري به بيمارستان رازي رشت طي سال¬هاي 98- 97 مراجعه كرده بودند. علت تقسيم¬بندي به دو گروه برآورد شيوع به صورت جداگانه و تاثير كموتراپي بر ميزان شيوع استرونژيلوئيدس بود. اطلاعات دموگرافيك بيماران، نوع بيماري زمينه¬اي و شيمي درماني ثبت شد و يك نمونه سرم از هر بيمار اخذ و با روش سرولوژي اليزا مورد بررسي قرار گرفت. نتايج: 51% بيماران را زنان تشكيل مي¬دادند. بالاترين تعداد بيماران مراجعه¬كننده در رده سني 60 – 41 سال قرار داشتند و ميانگين سني شركت¬كنندگان 08/14±27/53 سال بود. از مجموع بيماران 40 نفر (8/9%) IgG مثبت داشتند كه در گروه شيمي درماني شده 14 نفر (9/5%) و در گروه شيمي درماني نشده 26 نفر (9/14%) گزارش شد كه نشان مي¬دهد شيوع سرمي استرونژيلوئيدس در افراد شيمي¬درماني نشده به¬طور معنادار بيشتر از افراد شيمي¬درماني شده مي¬باشد. از مجموع بيماران 41 نفر (10%) ائوزينوفيلي (eos/mic 500<) داشتند كه 28 نفر (3/68%) IgG مثبت و 13 نفر (7/31%) IgGمنفي داشتند كه نشان مي¬دهد ائوزينوفيلي ارتباط معنادار با شيوع سرمي استرونژيلوئيدس داشته به¬طوري¬كه در گروه شيمي درماني نشده 8/43 برابر و در گروه شيمي درماني شده 203 برابر شانس مثبت شدن IgG را افزايش مي¬دهد. نتايج نشان داد كه رژيم شيمي¬درماني حاوي كورتون 7/12 برابر شانس مثبت شدنIgG را افزايش مي¬دهد. همچنين در مردان شانس مثبت شدن IgG 6/3 برابر بيشتر از زنان گزارش شد. نتيجه¬گيري: هر چند تست سرولوژي در افراد شيمي¬درماني نشده بيشتر مثبت شده، با توجه به اين¬كه بررسي سرولوژي در افراد با ضعف سيستم ايمني، منفي كاذب مي¬شود لذا روش سرولوژي به تنهايي در افرادي كه شيمي¬درماني شدند كافي نبوده و پيشنهاد مي¬شود از روش¬هاي تكميلي مثل بررسي لارو در مدفوع ياPCR مدفوع همراه با سرولوژي استفاده شود. در مناطق با شيوع بيشتر استرونژيلوئيدس قبل از شروع شيمي درماني به خصوص در رژيم¬هاي حاوي كورتيكواستروئيد بررسي استرونژيلوئيدس منطقي به نظر مي¬رسد كه در افراد داراي ائوزينوفيلي اين بررسي ضرورت بيشتري دارد.

3575

علوم پزشكي گيلان