بررسي ضخامت استخوان پالاتال و نحوه ارتباط آن با عمق كام براي قراردادن مي ني ايمپلنت ها با استفاده از توموگرافي كامپيوتري با اشعه مخرو طي

رشت

مقدمه: كنترل انكور يج يكي از مشكلات اساسي در ارتودنسي است. استفاده از ابزارهاي انكور يج داخل دهاني بدون نياز به همكاري بيمار مثل ميني اسكرو ها بطور روزافزون مورد توجه قرار گرفته است. از آنجايي كه اغلب بيماران با ارتفاع كام افزا يش يافته در روند درمان ارتودنسي نيازمن د اكسپنشن و احتمال بالاي استفاده از ميني اسكرو در ناحيه كام مي باشند ما در ا ين مطالعه ضخامت استخوان را در ا ين ناحيه و نحوه ارتباط آن با عمق كام و جنس را ارز يابي كرديم چراكه شناخت عوامل مرتبط با ضخامت استخوان كام مي تواند به كلينيسين كمك كند تا كيس هاي با ضخامت ناكاف ي استخوان را شناسايي كند و طرح تامين انكور يج را مطابق با آن طراحي كند. مواد و روشها : ا ين مطالعه ي مقطعي تحليلي بر روي 150 تصو ير CBCT مگ ز يلا انجام شد كه شامل دو گروه كام عميق و نرمال و هركدام شامل 75 نمونه بود. تصاو ير بوسيله نرم افزار NNT viewer(NewTom, Verona, Italy) باز يابي شدند و سپس مقاطع كرونال ي در فواصل 4 ، 8 ، 16،12 ، 20 و 24 م ي لي متري از د يواره خل في انسي زيو فورامن تهيه شد. سپس در هر مقطع ، در ناحيه ميدساژ يتال و با فواصل 2 ، 4 ، 6 ، 8 و 10 ميلي متري از آن در دو سمت به طرف لترال ضخامت استخوان به مي لي متر اندازه گيري گرد ي د. براي مشخص كردن افراد داراي كام عميق از Korkhaus index استفاده شد. براي مقايسه بين گروه ها از آزمون T-test استفاده شد. )سطح معني داري P <0.05 ) ح نتايج: در مقاطع 20 و 24 ميلي متري در نواحي پاراساژ يتال MD1, MD2) ( و ميدساژ يتال تفاوت معناداري ( p<0.05 ( ميان كام عميق و نرمال مشاهده شد و در هر شش نقطه ضخامت كام نرمال بيشتر بود. در مقطع 4 ميلي متري در تمام نقاط و در مقطع 8 ميلي متري در MD2, MD3 MD4 و ميدساژ يتال بين زنان ومردان تفاوت معنادار مشاهده شد. در همه موارد ذكر شده ضخامت در مردان ب يشتر از زنان بود . نتيجه گيري: افراد داراي كام عميق در مقاطع 20 و 24 ميلي متري در ميدساژ يتال و پاراساژ يتال ضخامت استخوان كمتري دارند . مردان در مقاطع 4 و 8 ميلي متري ضخامت استخوان بيشتري نسبت به زنان دارند.

3588

علوم پزشكي گيلان