مقايسه نگرش دانشجويان دختر گروههاي پزشكي و غير پزشكي گيلان در مورد روش زايمان و عوامل مرتبط با آن در سال 1398

رشت

مقدمه: به منظور كاهش ميزان سزارين، اطلاع از نگرش زنان جهت پيش بيني روش زايمان آنان و شناسايي عوامل مرتبط با آن ضروري است، بويژه در زنان جوان بدليل اينكه شيوه ي انتخاب شده در زايمان اول بر زايمان هاي بعدي آنها نيز تاثير مي گذارد. لذا مطالعه حاضر با هدف تعيين و مقايسه نگرش دانشجويان دختر گروههاي پزشكي و غير پزشكي گيلان درمورد روش زايمان و عوامل مرتبط با آن در سال 1398 انجام گرفت. مواد و روش ها: اين مطالعه مقطعي- تحليلي از نوع مقايسه اي با شركت 1040 نفر از دانشجويان دختر مقطع كارشناسي دانشگاه علوم پزشكي و دانشگاه گيلان و با روش نمونه گيري چند مرحله اي (خوشه اي- طبقه اي تصادفي) انجام گرفت. ابزارگرد آوري اطلاعات پرسشنامه محقق ساخته شامل " مشخصات دموگرافيك"، "نگرش نسبت به عوامل مرتبط با روش زايمان" و " نگرش نسبت به روش زايمان" بود. پرسشنامه پس از تعيين روايي صوري، روايي محتواي كيفي و كمي و پايايي به دو روش بازآزمايي و ارزيابي همساني دروني با ضريب آلفاكرونباخ مورد استفاده قرار گرفت. داده ها با استفاده از آزمون هاي آماري توصيفي ( ميانگين، انحراف معيار، ميانه، فراواني و درصد فراواني) و استنباطي ( كاي اسكوئر، تست دقيق فيشر، كروسكال – واليس، من ويتني، رگرسيون چندگانه و تحليل عاملي با روش تحليل مولفه هاي اصلي (PCA) مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت ( 05/0 p ). نتايج: در مجموع نگرش اكثريت دانشجويان دو گروه (5/71 %) نسبت به روش زايمان خنثي بود. در مقايسه گروهها، دانشجويان گروه پزشكي و غير پزشكي به ترتيب (24 % و 4/12 % ) نسبت به سزارين و (4/11 % و 8/14 %) نسبت به زايمان طبيعي نگرش مثبت داشتند. دانشگاه محل تحصيل ( 002/0 p  )، دانشكده محل تحصيل ( 002/0 p  )، سال تحصيلي ( 001/0 p  )، گروه سني (031/0 p  )، رتبه فرزندي در خانواده (042/0 p )، قوميت ( 001/0 p  )، تحصيلات پدر ( 007/0 p  )، تحصيلات مادر ( 006/0 p  )، روش زايمان مادر در ساير فرزندان ( 007/0 p  ) و روش زايمان اطرافيان ( 049/0 p  ) از عوامل دموگرافيك مرتبط با نگرش نسبت به روش زايمان بودند. در ارتباط با نگرش دانشجويان نسب به عوامل مرتبط با روش زايمان، بر اساس نتايج آزمون تحليل عاملي، پنج مولفه (عامل) كه مهمترين آن "شنيده هاي مربوط به تجارب زايماني ديگران" بود، بعنوان عوامل مرتبط با روش زايمان در هر دو گروه استخراج گرديد. نتيجه گيري: با وجود اينكه نگرش نسبت به زايمان طبيعي در دانشجويان غير پزشكي در مقايسه با دانشجويان گروه پزشكي، مثبت تر بوده ولي ميزان نگرش خنثي نسبت به روش زايمان در هر دو گروه دانشجويان بيشتر از نگرش مثبت يا منفي نسبت به هر يك از روش هاي زايماني بود. همچنين براسا س نگرش نسبت به عوامل مرتبط با انتخاب روش زايمان نيز در دو گروه، عوامل استخراج يافته متفاوت بود. براين اساس بنظر مي رسد تدوين برنامه هاي مداخله اي آموزشي- مشاوره اي به منظور شكل گيري نگرش مثبت به زايمان طبيعي در همه دانشجويان ضروري است. كليد واژه ها : نگرش، زايمان طبيعي ، دانشجويان، سزارين، بارداري

3627

علوم پزشكي گيلان