ارزيابي دقت معيارهاي برنز و اتاوا در پيچ خوردگي مچ پا و ميزان صرفه اقتصادي بكارگيري آن¬ها

رشت

مقدمه: پيچ خوردگي مچ پا يكي از شايع¬ترين آسيب¬هاي عضلاني– اسكلتي است كه بيشتر در جمعيت فعال و كاري اتفاق مي¬افتد و ضايعات خفيف تا پارگي يك و يا چند رباط را شامل مي¬شود. تخمين زده مي¬شود سالانه در ايالات متحده آمريكا بيش از 5 ميليون راديوگرافي گرفته و در حدود 500 ميليون دلار هزينه گرافي مي¬شود. قوانين اتاوا و برنز ابزارهايي براي پزشكان جهت تعيين نياز به گرافي از آسيب مچ پا است. هدف از انجام اين مطالعه ارزيابي دقت دو معيار اتاوا و برنز در بيماران دچار پيچ خوردگي پا و همچنين ميزان صرفه¬جويي اقتصادي ناشي از به¬كارگيري اين دو معيار است. مواد و روش¬ها: اين مطالعه به¬صورت آينده¬نگر براي ارزيابي دو گايدلاين برنز و اوتاوا انجام شد و ميزان صرفه¬جويي اقتصادي ناشي از آن¬ها در دو فاز طراحي شده بود. كليه بيماران با تروماي مچ پا يا ناحيه مياني پا براساس معيارهاي ورود به مطالعه كه به واحد اورژانس مركز آموزشي درماني پورسينا مراجعه نمودند، از مهر 1397 تا رسيدن به حجم نمونه مورد نظر وارد مطالعه شدند. داده¬ها بعد از وارد شدن در نرم¬افزار آماري spss نسخه 21 (Statistical Package for Social Science (SPSS) 21, Chicago, IL, USA) مورد آناليز آماري قرارگرفت. نتايج: درمجموع 800 بيمار با هدف بررسي تعيين دقت معيارهاي برنز و اتاوا در پيچ خوردگي مچ پا و ميزان صرفه اقتصادي بكارگيري آن¬ها وارد مطالعه شدند. از 800 بيمار مورد مطالعه 430 (7/53%) بيمار مرد و 370 (3/46%) بيمار خانم بودند كه ميانگين سني بيماران مورد مطالعه 42/16±77/35 سال بود. دقت تشخيصي معيار اتاوا 90% و دقت تشخيصي معيار برنز 75/90% است. ميزان حساسيت روش ارزيابي اتاوا 6/97% و ميزان ويژگي 88% بود. ميزان حساسيت روش ارزيابي برنز 91% و ميزان ويژگي 7/90% بود. نتيجه¬گيري: باتوجه به حساسيت بالاتر معيار اتاوا نسبت به معيار برنز براي تعيين احتمال شكستگي براي پرسنل اورژانس ارجح مي¬باشد. استفاده از اين دو روش مي¬تواند سبب كاهش اتلاف وقت، انرژي و هزينه اضافي براي درمان بيمار در طول دوره درماني شود.

3634

علوم پزشكي گيلان