بررسي فراواني موقعيت فورامن اپيكال در دندان هاي سنترال دائمي منديبل انسان با استفاده از توموگرافي كامپيوتري با دسته اشعه مخروطي در شهر رشت در سال هاي 1397-1398

رشت

زمينه و هدف: با توجه به اهميت محل فورامن و تنگه ي اپيكال، تنوعات و انشعابات كانال در يك سوم اپيكال خصوصاً در دندان هاي انسيزور منديبل و به منظور جلوگيري از فراموش كردن كانال هاي فرعي حين درمان، ما بر آن شديم تا با استفاده از تكنيك CBCT موقعيت فورامن اپيكال را به صورت احتمالي در انسيزورهاي سنترال منديبل تعيين كنيم. مواد و روش ها: در اين مطالعه¬ي تحليلي-مقطعي 225 دندان سنترال منديبل تك ريشه از CBCT بيماران مراجعه¬كننده به يك مركز تخصصي راديولوژي بررسي قرار گرفتند. با استفاده از نرم افزار Ez Dent-i موقعيت فورامن اپيكال در پلن هاي اگزيال و كراس سكشنال مورد بررسي قرار گرفت. ابتدا موقعيت هركدام از فورامن ها به صورت مجزا تعيين شد. تمام مشاهدات توسط يك نفر دانشجوي سال آخر دندانپزشكي زير نظر يك نفر متخصص راديولوژي فك و صورت و يك نفر متخصص درمان ريشه انجام شد. CBCTهاي مورد مطالعه در تحقيق پيش رو از آرشيو دستگاه CBCT، vatechمورد استفاده قرار مي¬گرفتند كه به دلايل مختلف و بنا به دستور همكاران براي بيماران تجويز شده بودند. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS آناليز شدند. سطح معناداري 05/0p< در نظر گرفته شد. نتايج: بر طبق نتايج مطالعه ي حاضر فراواني موقعيت فورامن اپيكال در سطح ديستال برابر با 6/43 درصد، در سطح مزيال برابر با 4/48درصد، در سطح لينگوال برابر با 2/42 درصد، در سطح ليبيال برابر با 8/45درصد و موقعيت فورامن اپيكال در 2/18درصد موارد به صورت مستقيم بود. براساس نتايج بدست آمده مشخص شد بين جنسيت و سن با وجود موقعيت فورامن اپيكال در سطوح مختلف رابطه معناداري وجود نداشت. نتيجه گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد كه شايع ترين موقعيت فورامن اپيكال دندان سنترال منديبل تك ريشه در سطح مزيال مي¬باشد. پيشنهاد مي شود مطالعات مشابه در ساير قوميت¬هاي ايراني نيز انجام گيرد. كليدواژه: كالبدشناسي ريشه، فورامن اپيكال، تنگه ي اپيكال

3656

علوم پزشكي گيلان