مطالعه اثر كتامين بر عملكرد سيستوليك و دياستوليك بطن چپ در بيماران سوختگي حرارتي و شيميايي

رشت

مقدمه: آسيب حرارتي با آزادسازي مدياتورهاي التهابي و پروستاگلاندين¬ها و كاهش حجم داخل عروقي به تغييرات مختلف همودينامك و قلبي در بيماران سوختگي مي¬انجامند. از سويي با توجه به نياز به استفاده¬ي دارو هاي بيهوشي نظير كتامين و پروپوفول در اين بيماران و تاثيرپذيري سيستم قلبي عروقي از اين داروها، در اين طرح بر آن شديم تا به بررسي تاثير تلفيق كتامين و پروپوفول بر عملكرد سيستوليك و دياستوليك بطن چپ در بيماران سوختگي حرارتي شيميايي بستري شده در بيمارستان مركز سوختگي ولايت رشت بپردازيم. مواد و روش¬ها: 25 بيماري كه با سوختگي به اورژانس مراجعه كردند و وارد مطالعه شدند و مشخصات سوختگي به صورت وسعت سوختگي براساس قانون نه ها تعيين شد و عمق سوختگي در 4 درجه سطحي، ضخامت نسبي و ضخامت كامل و درگيري عضلات تقسيم شدند. بيماران براساس نياز هر بيمار با توجه به نوع آسيب¬هاي سوختگي از نظر عمق و وسعت سوختگي و علائم عفونت زخم جهت انجام دبريدمان و اسكاروتومي به اتاق عمل سوختگي برده شدند. پس از آغاز مانيتورينگ¬هاي لازم بيمار در اتاق عمل آماده بيهوشي شد. قبل از اينداكشن بيهوشي ابتدا بيمار توسط expert cardiologist تحت اكوكاديوگرافي جهت بررسي عملكرد سيستوليك و دياستوليك بطن چپ و همچنين حركات غيرطبيعي ديواره بطن چپ قرار گرفت اينداكشن بيهوشي با كتامين انجام شد و براي نگهدارشتن بيهوشي از پروپوفول استفاده شد. قبل از اينداكشن بيهوشي بعد از تزريق كتامين و بعد از تزريق پروپوفول فشار خون سيستوليك و دياستوليك و ضربان قلب مانيتور شده توسط پرسنل اتاق عمل ثبت گرديد و اكوكارديوگرافي در اتاق عمل مجدداً جهت بررسي عملكرد سيستوليك و دياستوليك بطن چپ 5 دقيقه بعد از تزريق كتامين و پروپوفول توسط همان cardiologist تكرار شد. نتايج: ميانگين سني نمونه ي مورد بررسي 94/15±52/39 بود، كمترين سن 8 سال و بيشترين سن 69 سال. 76% بيماران مرد و 24% زن بودند. ميانگين درصد سوختگي افراد مورد مطالعه 7/29 % با كمينه 20% و بيشينه 96% بودند. ميانگين درجه سوختگي افراد 56/0±6/2 كه كمترين ميزان سوختگي درجه 2 و بيشترين مقدار سوختگي درجه 4 بودند و فقط 1 نفر با سوختگي درجه 4 در اين نمونه مشاهده شد. كاهش LVEF پس از تزريق كتامين و پس از تزريق پروپوفول در اين مطالعه از نظر آماري معنادار بود (003/0=P) و اين ارتباط با جنسيت مرد (014/0=P)، سن بالا تر (026/0=P) و سطح سوختگي بيشتر (005/0=P) و عمق سوختگي بيشتر (006/0=P) ارتباط بيشتري داشت. در 24% بيماران هايپوكينزي سپتال، 16% هايپوكينزي آپيكال و 4% هايپوكينزي لترال قبل از تزريق كتامين مشاهده شد. كاهش درمقدار ضربان قلب پس از تزريق كتامين و همچنين پروپوفول معني¬دار بود (001/0=P) و اين تغييرات با جنسيت مرد (01/0=P) و هم چنين با سوختگي درجه پايين¬تر (007/0=P) ارتباط بيشتري داشت. اثر افزايش¬دهنده فشار خون سيستوليك و دياستوليك توسط تزريق كتامين و اثر كاهش¬دهنده فشار خون سيستوليك و دياستوليك توسط تزريق پروپوفول معني¬دار بود (به ترتيب 006/0=P و 001/0=P) و اين تغييرات با درجه سوختگي پايين¬تر (به ترتيب 018/0=P و 002/0=P) و سطح سوختگي كمتر (به ترتيب 013/0=P و 0001/0=P) ارتباط بيشتري داشت. نتيجه¬گيري: با توجه به تاثير معني¬دار مختلف كتامين و پروپوفول بر متغييرهاي عملكرد قلبي و هموديناميك و تاثير معني¬دار جنسيت، سن، سطح و عمق سوختگي بر اين متغييرها بايد استفاده از اين دارو ها در بيماران سوختگي بر حسب شدت سوختگي و ويژگي¬هاي فردي بيمار و با احتياط و مانيتورينگ مداوم قلبي عروقي صورت بپذيرد تا بيماران از سويي از گزند ايسكمي قلبي و در سوي ديگر از تشديد شوك و آسيب ارگان¬هاي انتهايي در امان باشد. كليدواژه: كتامين، پروپوفول، عملكرد سيستوليك بطن چپ، عملكرد دياستوليك بطن چپ

3665

علوم پزشكي گيلان