عنوان
بررسي ارتباط خودكارآمدي جنسي و كيفيت زندگي زنان يائسه مراجعه كننده به مركز آموزشي، پژوهشي و درماني الزهرا(س) شهر رشت در سال 1398
محل تحصيل
رشت
چكيده
مقدمه: يكي از اهداف بهداشت براي همه در قرن 21، بهبود كيفيت زندگي و يكي از بحراني ترين مراحل زندگي زنان، دوران يائسگي است كه همراه با عوارض و مشكلاتي از جمله اختلال عملكرد جنسي، مي تواند كيفيت زندگي زن را تحت تاثير قرار دهد. به نظر مي رسد خودكارآمدي جنسي به عنوان يك متغير مداخله گر، نقش تعيين كننده اي در عملكرد جنسي دارد. لذا با توجه به اهميت ارتقاي سطح سلامت و بهبود كيفيت زندگي در دوران يائسگي، مطالعه ي حاضر با هدف تعيين ارتباط خودكارآمدي جنسي و كيفيت زندگي زنان يائسه انجام شد.
مواد و روشها: اين مطالعه مقطعي- تحليلي برروي 558 نفر از زنان يائسه مراجعه كننده به بيمارستان الزهرا (س) شهر رشت با روش نمونه گيري تدريجي و در دسترس انجام شد. ابزار گردآوري داده ها "شامل پرسشنامه اطلاعات دموگرافيك، پرسشنامه كيفيت زندگي اختصاصي دوران يائسگي(MENQOL) و پرسشنامه خودكارآمدي جنسي بيلز و همكاران" بود. آناليز داده ها با آزمونهاي آماري توصيفي(فراواني، ميانگين و انحراف معيار) و استنباطي (تي تست، آنووا، من ويتني، كروسكال واليس، ضريب همبستگي اسپيرمن و روش رگرسيون خطي چندگانه) در سطح معناداري (05/0>p) انجام شد.
يافته ها: تفاوت معناداري در مياتگين نمرات حيطه هاي خودكارآمدي جنسي و كيفيت زندگي در زنان يائسه وجود داشت(001/0p<). بالاترين و پائين ترين نمره خودكارآمدي جنسي به ترتيب مربوط به حيطه ي تمايل جنسي (60/0±88/2) و حيطه ارگاسم (17/0±85/0) بود. بالاترين و پائين ترين نمره كيفيت زندگي به ترتيب مربوط به حيطه ي رواني-اجتماعي (24/1±14/4) و حيطه فعاليت جنسي (74/1±03/3) بود. بين كيفيت زندگي و حيطه هاي خودكارآمدي جنسي همبستگي معنادار وجود داشت(001/0p<). بيشترين و كمترين همبستگي به ترتيب مربوط به كيفيت زندگي با نمره حيطه ي تمايل جنسي (001/0, p<3/0= r) و حيطه ارگاسم (001/0, p<108/0= r) بود. همچنين بين نمره خودكارآمدي جنسي با همه ي حيطه هاي كيفيت زندگي به جز حيطه ي وازوموتور همبستگي معنادار وجود داشت. بيشترين ارتباط نمره ي خودكارآمدي جنسي با نمره ي حيطه ي فعاليت جنسي (001/0, p<466/0= r) بود.
نتيجه گيري: بر اساس يافته ها، بين خودكارآمدي جنسي با كيفيت زندگي در زنان يائسه رابطه مستقيم و معني داري وجود دارد و لذا بررسي و تدوين برنامه هاي مداخله اي آموزشي- مشاوره اي در افزايش خودكارآمدي جنسي مي تواند موجب افزايش كيفيت زندگي زنان شود.
واژگان كليدي: خودكارآمدي جنسي، كيفيت زندگي، يائسگي، زنان
شماره ركورد
3718
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان