عنوان
: بهبود كاركرد تيكنرهاي باطله مجتمع مس سرچشمه از طريق تعيين حداكثر ظرفيت آنها در شرايط عملياتي مختلف
نويسنده اصلي
ملايوسفي ،سجاد
محل تحصيل
دانشگاه ولي عصر(عج) رفسنجان
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
بهطورمعمول در فرآوري مواد معدني به ازاي هر تن كانسنگ، حدود دو تا سه تن آب نياز است. از اين رو عموماً باطله خروجي از واحدهاي پرعياركني با استفاده از تيكنر آبگيري شده و آب بازيافتي جهت مصرف به چرخه توليد بازگردانده ميشود. در حالت ايده آل بايستي حداكثر ظرفيت هر تيكنر تعيين و با توجه به تناژ ورودي، تعداد تيكنرهاي فعال و مشخصات كاري هركدام مشخص ميشوند. از اين رو هدف از انجام اين تحقيق ارائه راهكارهايي بهمنظور بررسي عملكرد تيكنرهاي باطله مجتمع مس سرچشمه و بررسي حداكثر ظرفيت استفاده از تيكنرهاي باطله با هدف افزايش نرخ بازيابي آب و كاهش هزينههاي عملياتي ميباشد. به اين منظور اين مدار به مدت 100 روز كاري مورد پايش قرار گرفت. نتايج نشان داد كه از 5 تيكنر باطله موجود، همواره 4 تيكنر به صورت فعال در مدار بوده و ميانگين درصد جامد ته ريز تيكنرها برابر 47 درصد و تناژ ورودي به تيكنرها با تغييرات بسيار زيادي از 2040 تا 3850 تن بر ساعت متغير ميباشد. علاوه بر اين مشخص شد كه در زمانهايي كه تناژ ورودي به تيكنرها كمتر از 3300 تن بر ساعت ميباشد؛ درصد جامد ته ريز تيكنرها حدود 5/1 درصد نسبت به ميانگين كلي كاهش يافته و در زمانهايي كه تناژ ورودي بيش از 3300 تن بر ساعت است؛ ميانگين درصد جامد تهريز حدود يك درصد بيش از ميانگين كل دوره است. بنابراين پيشنهاد ميگردد كه تعداد تيكنر فعال در هر زمان با توجه به تناژ ورودي تنظيم شود. ضمنا محاسبات اقتصادي نشان ميدهد كه با توجه به فراواني زمانهايي كه تناژ ورودي به تيكنرها كمتر از 3300 تن بر ساعت (حدود 42 درصد زمانها) ميباشد، استفاده از سه تيكنر در مدار در اين زمانها ساليانه بيش از 4 ميليارد تومان در تهيه آب جبراني صرفه جويي دارد. علاوه بر اين در اين مجتمع در نظر است كه باطله كارخانه جديد در حال احداث (دره زار) با تناژ 1500 تن بر ساعت به اين تيكنرها اضافه شود. نتايج آزمايش¬هاي ته نشيني ناپيوسته و پايش مدار نشان داد در صورت اضافه شدن باطله معدن دره¬زار، تعداد 5 تيكنر باطله مجتمع مس سرچشمه در حالت معمول (نرخ مصرف فلوكولانت 10 گرم بر تن) بدون كاهش درصد جامد ته¬ريز توانايي پاسخگويي به شرايط عملياتي جديد را دارند. علاوه بر اين مشخص شد كه در هنگام معيوب بودن يكي از تيكنرها (به طور متوسط 39 روز در سال) با استفاده از فلوكولانت بيشتر مي¬توان ظرفيت بقيه تيكنرها را افزايش داد. در اين حالت به دليل مصرف فلوكولانت بيشتر و همچنين بازيابي كمتر آب، هزينهها ساليانه حدود دو ميليارد و چهارصد ميليون تومان افزايش مييابند. از طرفي هزينه ساخت تيكنر جديد حداقل 150 ميليارد تومان برآورد ميشود كه سود سالانه آن حدود 27 ميليارد تومان است. بنابراين با نساختن تيكنر جديد و استفاده از تيكنرهاي موجود
شماره ركورد
3763
دانشگاه
دانشگاه وليعصر رفسنجان
استاد مشاور
محسن آخوندي
رشته تحصيلي
معدن
استاد راهنما
غلامعباس پارساپور