مقايسه ضخامت و عملكرد عضلاني چهارسر زانو بين افراد مبتلا به سندروم درد كشككي- راني و افراد سالم با استفاده از اولتراسونوگرافي

رشت

چكيده مقدمه: افراد مبتلا به سندروم درد كشككي-راني دچار در حين انجام فعاليت هاي عملكردي روزمره مي¬شوند كه به مرور باعث تغيير در قدرت عضلات و كاهش عملكرد آنان مي¬شود. عضلات واستوس مديوس ابليك (VMO) و واستوس لتراليس (VL) نزديك¬ترين عضلات متصل به پتلا مي¬باشند كه مي¬تواند تاثير بسياري در بروز سندروم درد كشككي-راني داشته باشد. مواد و روش¬ها: بيماران مبتلا به سندروم درد كشككي-راني و مدت ابتلا آن¬ها بيش از سه ماه بود انتخاب شدند. بيماران مبتلا كه درد قدامي زانو داشتند و شروع درد غير تروماتيك بود وارد مي¬شدند.از طرف ديگر گروه سالم نيز با گروه بيمار همسان¬سازي گرديد. پس از ارزيابي بيماران با استفاده از سونوگرافي ضخامت تمامي عضلات چهار سر راني مورد بررسي قرار مي¬گرفت. براي مقايسه اختلاف ميانگين¬هاي دو گروه از آزمون تي مستقل استفاده شد. داده¬ها پس از جمع¬آوري در برنامه spss 19 تجزيه و تحليل شدند. يافته¬ها: متغيرهاي زمينه¬اي و كمي بين دو گروه مورد مطالعه قبل از درمان تفاوت معني¬داري نداشتند(05/0>p). ضخامت عضله واستوس مدياليس درحالت انقباض متوسط و نيز عملكرد عضلات چهار سر راني بين گروه سالم و بيماران مبتلا به سندروم درد كشكي راني به¬صورت معني¬دار متفاوت بود (01/0=p). نتيجه¬گيري: ضخامت و عملكرد عضله واستوس داخلي درحالت استراحت و عملكرد در بيماران مبتلا به سندروم درد كشككي راني با افراد سالم متفاوت مي باشد.

3836

علوم پزشكي گيلان