• عنوان

    شناسايي گونه هاي آسپرژيلوس جدا شده از جيره غذايي پرندگان

  • نويسنده اصلي

    هنرجو،زهره

  • محل تحصيل
    دانشگاه ولي عصر ﴿عج﴾
  • مقطع تحصيلي
    كارشناسي ارشد
  • چكيده
    گونه‌هاي آسپرژيلوس غالباً ميكروارگانيسم‌هاي فرصت‌طلب مي‌باشند كه به شكل ساپروفيتي برروي مواد آلي قادر به رشد و فساد آن‌ها مي‌باشند. بسياري از گونه‌هاي آسپرژيلوس به صورت طبيعي در جيره‌ غذايي پرندگان وجود دارند و در صورت فراهم شدن شرايط مناسب قادر به رشد و توليد متابوليت‌هاي ثانويه همچون آفلاتوكسين‌ها هستند، كه باعث بيماري‌هاي مختلف در پرندگان مي‌شوند. مايكوتوكسين‌ها عموما نسبت به آسياب كردن و مراحل آماده‌سازي و فرآوري مقاوم مي‌باشند و باعث ايجاد مايكوتوكسيكوزيس حاد يا مزمن در پرندگان و دام‌ها شده و در انسان نيز باعث آلودگي به صورت مستقيم يا غيرمستقيم در اثر مصرف فرآورده‌هاي دامي مي‌شود. ويژگي بارز جنس آسپرژيلوس در شناسايي مورفولوژيكي، ساختار كروي، نيمه‌كروي و يا گرزي‌شكل اندام توليد اسپور مي‌باشد. به‌منظور شناسايي گونه‌هاي آسپرژيلوس در خوراك پرندگان 49 نمونه از جيره غذايي پرندگان كه بيشتر مورد استفاده قرار مي‌گيرد شامل شاهدانه، خرفه، ذرت، سورگوم، كتان، ذرت ايتاليايي، ارزن، گندم، دان‌مخلوط و سبوس برنج،. استارتر (پيش‌دان)، رشد دانه (ميان‌دان) و پايان‌دان (پس‌دان) از فروشگاه‌هاي تهيه و توزيع خوراك پرندگان از استان‌‌هاي يزد (شهرستان يزد)، استان لرستان (شهرستان خرم‌آباد)، استان مازندارن (شهرستان بابلسر)، استان آذربايجان‌شرقي (شهرستان سراب)، استان آذربايجان‌غربي (شهرستان شاهين‌دژ)، استان اردبيل (شهرستان مشكين‌شهر)، استان خراسان رضوي (شهرستان درگز)، استان فارس (شهرستان اقليد) و استان كرمان (شهرستان رفسنجان) تهيه و ميزان آلودگي آن‌ها به قارچ آسپرژيلوس بررسي گرديد. جداسازي قارچ به روش كشت مستقيم روي محيط كشت سيب زميني دكستروز آگار و كاغذصافي استريل مرطوب و همچنين روش سري رقت انجام شد. از بين اين روش‌ها، كاغذصافي مرطوب نتايج بسيار بهتري نسبت به دو روش ديگر داشت زيرا كه جدايه‌هاي بيشتري از آن به‌دست آمد. در اين تحقيق 175 جدايه، خالص‌سازي و نگه‌داري شد، كه براساس بررسي‌هاي مورفولوژيكي اوليه تعداد 61 جدايه به‌منظور شناسايي نهايي و شناسايي مولكولي انتخاب شد. شناسايي مولكولي جدايه‌هاي انتخاب شده جنس آسپرژيلوس با استفاده از نشانگر rep-PCR و مقايسه دندروگرام حاصل از اين نشانگر با شجره‌هاي فيلوژنتيكي گونه‌هاي مرجع شده انجام شد. در اين تحقيق هشت گونه شناسايي شد كه اين گونه‌ها شامل گونه‌هاي Aspergillus japonicus ، A. tubingensis از بخش Nigri، A. flavus، A. tamarii، ،A. parasiticus از بخش Flavi، A. ochraceus از بخش Circumdati، A. fumigatus از بخش Fumigati و A. terreus از بخش Terrei شناسايي گرديد. در ميان جدايه‌هاي بررسي شده گونه A. flavus بيش‌ترين فراواني را داشت.
  • شماره ركورد
    47536
  • دانشگاه
    دانشگاه وليعصر رفسنجان
  • استاد مشاور
    حسين علايي ،پژمان خدايگان
  • رشته تحصيلي
    گياهپزشكي.بيماري شناسي گياهي
  • استاد راهنما
    ابراهيم صداقتي