ايجاز و اطناب در شاهنامه

دانشگاه ولي عصر

ارشد

فردوسي، شاعر حماسه سراي بزرگ جهان و شاهكار بي مانندش شاهنامه از ديرباز مورد توجه و پژوهش پژوهندگان قرار گرفته است. با آنكه درحوزه شاهنامه پژوهي و فردوسي شناسي كارهاي ارزنده ي بسياري صورت گرفته ،اما در حوزه ي بلاغت جاي پژوهش هاي بايسته خالي است. اين پژوهش به بررسي اطناب و ايجاز با تاكيد بر بخش پهلواني شاهنامه پرداخته است.براي اين منظور منابع متعددي از كتب معاني بررسي گرديد و ضمن نشان دادن اختلاف آراي نويسندگان، نظرات آنها نيز نقد و بررسي شد. در بخش ايجاز علاوه بر بيان انواع ايجاز و شيوه هاي ايجاد آن موارد تازه اي از ايجاز ،در شاهنامه نظير ايجاز در آرايه ها، براعت استهلال، تصاوير و ايجاز در اطناب و .... يافت شد.در بخش اطناب نيز انواع اطناب و معاني ضمني آن و موارد كاربرد اطناب با ذكر شواهد بيان شده است

48013

دانشگاه وليعصر رفسنجان

محسن پورمختار

زبان و ادبيات فارسي

زهرا سيد يزدي