بازتاب باده و باده گساري در ديوان رودكي، منوچهري و خاقاني

دانشگاه ولي عصر

ارشد

شعر از دير باز ، در بردارنده¬ي آيين¬ها و آداب و بازتاب دهنده¬ي احساسات انساني بوده و همانگونه كه شعر درباره¬ي هر موضوع كاربرد داشته، هر موضوعي نيز در شعر تجّلي مي يافته است و در شعر فارسي موضوعات گوناگون از مدح تا رثا و هجو و زهد و تحقيق و حكمت و فخر و .. به كار رفته است. باده ستايي و شعر خمريه نيز از گذشته¬هاي دور در شعر فارسي بازتاب داشته و از رودكي تا امروز اين موضوع دست مايه¬ي شاعران فارسي زبان بوده است و باده¬ي واقعي و عرفاني در شعر شاعران فارسي زبان مورد توجه قرار گرفته است . هدف اصلي در اين پژوهش كه در شش فصل پرداخته شده ، بررسي و شرح آيين باده گساري و به تصوير كشيدن باورها و اعتقادات مربوط به باده¬گساري در ديوان سه شاعر بزرگ ادب فارسي:رودكي ، منوچهري و خاقاني است. اين پژوهش به روش توصيفي تحليلي انجام گرفته است، نخست تعاريف كلي از باده و پيدايش آن و پيشينه¬ي خمر در ادبيات عربي و فارسي ارائه شده و در مرحله¬ي بعد نوعي تقسيم بندي و تجزيه و تحليل از اسامي شراب و روش هاي باده خواري بر اساس ديوان سه شاعر صورت گرفته است. نتيجه كلي كه در پايان اين مباحث حاصل‌شده اين است كه رودكي، منوچهري و خاقاني هر چند شاعراني بودند كه در سه دورۀ متفاوت زندگي مي‌كردند، ولي به دليل زيستن در قالب فرهنگي يكسان، مشابهت‌هاي فراواني در حوزۀ آثار و افكارشان با يكديگر دارند

48375

دانشگاه وليعصر رفسنجان

مختار كميلي

زبان و ادبيات فارسي

رويين تن فرهمند