تأثير دور آبياري بر رشد رويشي و زايشي ماشك گل خوشه اي و خلر

دانشگاه ولي عصر

ارشد

با هدف بررسي رشد رويشي و زايشي خلر(Lathyrus sativus L.) و ماشك گل¬خوشه¬اي (Vicia villosa Roth.) در دورهاي متفاوت آبياري، آزمايشي به¬ صورت كرت¬هاي خرد شده در چارچوب طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي با دو عامل و چهار تكرار در سال زراعي 1392 در مزرعه تحقيقاتي دانشگاه ولي عصر رفسنجان انجام شد. عامل‌ اصلي دور آبياري در چهار سطح شامل آبياري پس از 40، 60، 80 و 100 ميلي-متر تبخير از سطح تشتك تبخير كلاس A و عامل فرعي نوع گياه در دو سطح شامل خلر و ماشك گل‌خوشه‌اي بودند. اعمال دور آبياري پس از استقرار گياهچه تا پايان دوره‌ي رشد گياه بر اساس تيمار مورد نظر انجام گرفت و دور آبياري 40 ميلي¬متر به عنوان شاهد در نظر گرفته شد. صفات مورد بررسي شامل محتوي آب نسبي برگ، زيست¬توده اندام هوايي، سطح برگ، ارتفاع بوته، تعداد برگ، ساقه¬هاي فرعي، شاخص كلروفيل برگ، عملكرد و اجزاي آن و برخي صفات مرتبط با كيفيت علوفه مانند الياف نامحلول در شوينده اسيدي (ADF)، الياف نامحلول در شوينده خنثي (NDF)، ليگنين (ADL)، پروتئين خام و نشاسته اندام هوايي بودند. نتايج نشان داد كه افزايش دورهاي آبياري باعث كاهش همه صفات رويشي (شامل محتوي آب نسبي برگ، زيست¬توده اندام هوايي، سطح برگ، تعداد برگ، ساقه¬هاي فرعي و شاخص كلروفيل) به جز ارتفاع بوته و همه اجزاي عملكرد به جز تعدا دانه در غلاف شد. از سوي ديگر درصد صفات كيفي علوفه در ماده خشكADF) ،NDF ،ADL ، پروتئين خام و نشاسته اندام هوايي) تحت تأثير معني¬دار دورهاي آبياري قرار نگرفتند ولي محتوي اين صفات (حاصل‌ضرب درصد در ماده خشك) تنها در سطح آبياري 100 ميلي¬متر به¬طور معني‌داري كاهش يافتند. نتايج پيشنهاد مي‌كنند كه عملكرد كمي و كيفي خلر تحمل بيشتري به كم¬آبي نسبت به ماشك گل‌خوشه‌اي دارد

48407

دانشگاه وليعصر رفسنجان

آرمان آذري،بنيامين ترابي

زراعت

شهاب مداح حسيني