رويكرد اخلاقي لويناس در رمان عصر اهن اثر كوئتسي

دانشگاه ولي عصر

ارشد

اين پايان نامه به بررسي مفهوم فرديت در رمان عصر اهن (1990) نوشته جان كوئتزي( - 1940 ) بر اساس نظريه اخلاقي امانوئل لويناس مي پردازد. لويناس تعريفي منحصر به فرد و عجيب از فرديت ارائه ميدهد كه با برخي از گرايش هاي مهم در فلسفه اواسط و اواخر قرن بيستم سازگاري ندارد. برخلاف بسياري از متفكران كه سعي در براندازي فرديت دارند، اثار لويناس(-1995-1906) گرايشي مثبت با پيشنهاد اين كه فرديت شامل مسئوليت اخلاقي نسبت به ديگري است ارائه ميدهند. طبق نظر وي يك شخص زماني به فرديت ميرسد كه به طور اخلاقي نسبت به ديگري مسئول است كه ريشه در تاييد تفاوت اساسي ديگري نسبت به سوژه دارد. لويناس نشان ميدهد كه تاريخ فلسفه غرب در واقع تاريخ سركوب ديگري توسط سوژه است. وي معتقد است كه در فلسفه غرب ديگري از سوژه جدا شده است اما در نهايت ديگري بايد با سوژه به هم ملحق شوند و يكديگر را دربربگيرند. جلوگيري از سركوب ديگري توسط سوژه دقيقا همان چيزي است كه لويناس سعي دارد بيان كند. او مي كوشد تا از امكان يك رويارويي محترمانه با ديگري حمايت كند. وي همچنين انتظار يك جامعه عدالت محور را از طريق اين رويارويي دارد. از انجا كه ادبيات افريقاي جنوبي در برهه اي از تاريخ اتفاق افتاده كه اشكارا ظالمانه و غيرعادلانه بوده است، اين مطالعه نشان ميدهد چگونه در رمان عصر اهن كه روايتي از جامعه افريقاي جنوبي است، ديگري باعث شكستن خودبيني سوژه مي شود و او را به سوي مسئوليت پذيري نسبت به ديگري سوق مي دهد. اين نشان داده خواهد شد كه چگونه شخصيت اصلي داستان، اليزابت كارن، با ديگري روبرو ميشود و اين حق را دارد كه توسط ديگري زير سئوال قرار بگيرد، براي اشغال كردن جاي ديگري احساس گناه كند، كه در به عهده گرفتن مسئوليت در قبال ديگري سودمند است، و اين است كه او را به رستگاري مي رساند. با تغيير ديد نسبت به ديگري، كارن از توجه به مرگ خود بسوي توجه به مرگ ديگري سوق داده ميشود. در نهايت اين نشان داده خواهد شد كه چگونه حضور يك فرد سوم شروع يك رابطه سياسي را به دنبال دارد كه باعث محدود شدن مسئوليت نامحدود اوميشود.

48745

دانشگاه وليعصر رفسنجان

اسماعيل زهدي

زبان و ادبيات انگليسي

سهيلا فغفوري