اثرات زيركشنده دو آفت‌كش ايميداكلوپرايد و پايري‌پروكسي‌فن روي كفشدوزك Menochilus sexmaculatus Fabricius با تغذيه از پسيل معمولي پسته

دانشگاه ولي عصر

ارشد

اثرات كشنده و زيركشنده دو آفت‌كش پايري‌پروكسي‌فن و ايميداكلوپرايد روي كفشدوزكMenochilus sexmaculatus در شرايط آزمايشگاهي با تغذيه از پسيل معمولي پسته بررسي شد. در اين پژوهش، آزمايش‌هاي مربوط به تيمار تخم كفشدوزك و هم‌چنين تغذيه از پسيل تيمار شده و توليدمثل كفشدوزك با استفاده از سه غلظت از هر كدام از آفت‌كش‌ها انجام گرديد (پايري‌پروكسي‌فن شامل غلظت توصيه شده در مزرعه، يك‌دوم و دوبرابر غلظت توصيه شده و ايميداكلوپرايد شامل غلظت توصيه شده، يك‌دوم و يك‌چهارم غلظت توصيه شده در مزرعه بود). آزمايش تيمار تخم‌ به روش غوطه‌وري انجام شد و درصد تفريخ تخم‌ها، مدت زمان رشد مراحل نابالغ، درصد خروج حشرات كامل از شفيره و طول دوره‌ي قبل از تخم‌ريزي اندازه‌گيري شد. بر اساس نتايج به‌دست آمده در مورد اثر آفت‌كش‌هاي ايميداكلوپرايد و پايري‌پروكسي‌فن روي كفشدوزك شش زيگزاگي بيشترين سميت مربوط به تيمار ايميداكلوپرايد با غلظت توصيه شده 140 ميلي‌گرم بر ليتر بود. در اين غلظت ميزان تلفات در مرحله تخم نسبت به تيمار پايري‌پروكسي‌فن بيشتر بود. در رابطه با پسيل پسته نيز بيشترين تلفات در تيمار ايميداكلوپرايد ديده شد و در غلظت توصيه شده (140 ميلي‌گرم بر ليتر) 90درصد مرگ و مير مشاهده گرديد. در آزمايش‌هاي مربوط به تغذيه و توليدمثل از آنجايي كه در هر سه غلظت ( 140، 70 و 35 ميلي‌گرم بر ليتر) تيمار ايميداكلوپرايد تلفات بالايي مشاهده شد، ناگزير غلظت پايين‌تري از اين آفت‌كش (4/1 ميلي‌گرم بر ليتر) مورد استفاده قرار گرفت. در ميانگين تغذيه، تفاوتي بين غلظت پايين پايري‌پروكسي‌فن (25 ميلي‌گرم بر ليتر) و غلظت ايميداكلوپرايد (4/1 ميلي‌گرم بر ليتر) با شاهد ديده نشد، اما در تخم‌ريزي كل، همه‌ي تيمارها با شاهد اختلاف داشتند. در بررسي ميزان باروري تخم‌ها، تيمار ايميداكلوپرايد در غلظت مورد آزمايش تفاوت معني داري با شاهد نشان نداد، اما در مورد تيمار پايري‌پروكسي‌فن با افزايش غلظت آفت‌كش از ميزان باروري تخم‌ها كاسته شد به‌طوري كه در غلظت بالاي پايري‌پروكسي‌فن (100 ميلي‌گرم بر ليتر) هيچ‌كدام از تخم‌ها تفريخ نشد.

48948

دانشگاه وليعصر رفسنجان

كامران مهديان

گياهپزشكي.حشره

شهناز شهيدي