رمز و رمزگرايي در مجموعه آثار احمد عزيزي

دانشگاه ولي عصر

ارشد

نماد از منظر علوم بلاغي كلمه، عبارت و يا جمله‌اي است كه علاوه بر معناي ظاهري، طيف معنايي گسترده‌اي به خواننده القا كند. از آن جا كه بيان انديشه‌هاي غامض عرفاني و انعكاس غيرمستقيم انديشه‌هاي سياسي و اجتماعي در قالب نمادين آسان‌تر است، از ديرباز نماد و نمادپردازي در ادب فارسي، به ويژه در گستره‌ي شعر فارسي، ظهور ويژه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اي داشته است. در ادبيات معاصر علاوه بر عوامل مذكور، توجه به آشنايي‌زدايي در متون ادبي و ظهور مكاتبي كه گرايش خاص به ابهام دارند، بسامد نمادپردازي را افزون‌تر كرده است. در ميان شاعران معاصر، احمد عزيزي به منظور تأثيرگذاري بيشتر بر مخاطب از طريق ايجاد ابهام، شركت دادن مخاطب در آفرينش معنايي و واداشتن او به درنگ و تأمل در معناي شعر،از نماد بهره جسته است. هدف نگارنده در اين جستار بررسي برخي از رايج‌ترين نمادهاي به كار رفته در شعر احمد عزيزي از طريق تحليل متن است. بر اساس نتايج اين پژوهش عزيزي در آفرينش نمادها خلاق و نوآور است؛ اغلب نمادهاي او به منظور آفرينش زيبايي ادبي به كار رفته است و صرفأ جنبه‌ي هنري دارد با وجود اين برخي نمادهاي سياسي و اجتماعي هم در شعر او يافت مي‌شود.

49085

دانشگاه وليعصر رفسنجان

جليل شاكري

ادبيات فارسي

سعيد حاتمي