مدل‌سازي ايمپلنت‌هاي دنداني و تحليل بارهاي خستگي با استفاده از روش المان محدود

داتشگاه ولي عصر

ارشد

ايمپلنت دنداني، ريشه‌ي دندان مصنوعي است، كه در زيرشاخه‌ي پروتزِ دندانپزشكي، جهتِ جايگزيني دندان از دست رفته يا به‌عنوان تكيه‌گاه دندان مصنوعي، استفاده مي‌گردد. در اين روش درماني، به‌منظورِ موفقيت درمان، لازم است، تا بار وارده، از حدي كه بر دندان طبيعيِ مستقر بر استخوان آلوئولار، وارد مي‌شود، تجاوز نكند. حال با توجه به اينكه، در دندان طبيعي، به‌دليل وجود ليگامان‌هاي پريودنتال، انرژي حاصل از بارهاي انتقال يافته به استخوان آلوئولارِ در بردارنده‌ي ايمپلنت، با ضريب كاهش انرژي جنبشي، در حدود 1/0 تعديل يافته و با از دست رفتن اين ليگامان‌ها، در فرآيند كشيدن دندان، ضرورت مي‌نمايد كه، در طراحي ايمپلنت، بگونه‌اي عمل گردد تا عملكرد آن، از نقطه نظر جذب شوك و توزيع ميدان تنش، مشابه دندان طبيعي، گشته تا بار اضافي بر آن تحميل نگردد. بدين منظور، در تحقيق حاضر 103 تركيب ايمپلنتيِ متنوع، براي موقعيت دندان پيش طرفي، تهيه، و سپس با مدرن‌ترين روش‌هاي موجود شبيه‌سازي، گرديدند. هدف نهاييِ مطالعات دراز مدت اين پژوهش، انتخاب مناسب‌ترين ايمپلنت، با توجه به، هفت فاكتور بيومكانيكِ مؤثر در موفقيت درماني ايمپلنت‌ها، به‌منظوراعمال خاصيت بالشتكيِ مشابه دندان طبيعي به روشي جديد مي‌باشد. در روند اين تحقيق، با انجام مقايسه‌ي صحيح و عملي بين سيستم‌هاي گوناگون، ويژگي‌هاي خاصِ هر يك از ايمپلنت‌ها بررسي، و ارزيابي دقيقي از طرح‌هاي بكار رفته‌ در آن‌ها، طي بارگذاري‌هاي استاتيكي، ديناميكي، سيكلي و حرارتيِ، جهت رتبه‌بندي ايمپلنت‌ها، با توجه به عمرِ مفيدِ كاركردي هر يك، صورت پذيرفته تا بهترين ايمپلنت، با كم‌ترين هزينه‌ي درماني و بيشترين پايداري باليني، در ناحيه‌ي قدامي فك بالا و پايين با بهره‌گيري از ايمپلنت‌هاي يك‌تكه و دو تكه، انتخاب شده و براي اعمال خاصيت ميراكنندگي پيشنهاد گردد. با تمام تفاسير فوق در مورد اهداف و روند پژوهش حاضر مشاهده مي‌شود كه، بسياري از شركت‌هاي تجاري كه، براي محصولات جديد خود مزاياي فراواني بيان مي‌دارند، مطالعات دراز مدت در مورد آن‌ها انجام نداده و يا اينكه به‌دليل عدم مقايسه‌ي با سيستم‌هاي ديگر، توانايي اثبات كارايي محصولات خود را ندارند. از سوي ديگر، در مطالعات پيشين، بررسي كاشت ايمپلنت در موقعيت پيش طرفي و توجه به مسائلي همچون جامعيت و در نظر داشتن تمام فاكتورهاي بيومكانيكِ مؤثر، در رفتار ايمپلنت‌هاي دنداني، ناديده گرفته شده و نتايجِ حاصله، با نتايج با مطالعات باليني و تجربي، مطابقت داشته‌اند. از اين‌رو، در اين پژوهش، علاوه ‌بر رفع نقايص موجود، سعي شده انواع بارهاي وارده بر مجموعه ايمپلنت‌ها، لحاظ و مدل‌هاي واقعي با در نظر داشتن جزئيات كامل از قبيل؛ پيچ‌، شيارهاي داخلي/خارجي، ميكروترد، سلف‌تپينگ و همچنين هندسه‌ فكين، جهت هرچه دقيق‌تر بودن مدل‌ها، ابعاد و نتايج استفاده شود. جامعه‌ي آماري بالا در تنوع مارك‌ها و اجزاي ايمپلنتي، مدل‌ها (يك‌تكه/دو ‌تكه) و متريال ايمپلنت‌ها، از ديگر نقاط برجسته تحقيق حاضر مي‌شود

49261

دانشگاه وليعصر رفسنجان

مكانيك

عليرضا عرب سلغار