سنجش ميزان باقي مانده ي آفت كش هاي آبامكتين و دي كلرووس در خيار گلخانه اي

دانشگاه ولي عصر﴿عج﴾

ارشد

در دنيايي زندگي مي‌كنيم كه روند رو به افزايش جمعيت به ويژه در كشورهاي در حال ‌توسعه توجه به امر تأمين غذاي مردم را ضروري ساخته است. با افزايش جمعيت براي حفظ محصولات از آفات و بيماري‌ها هر ساله مقادير زيادي آفت‌كش در جهان مصرف مي‌شود كه علاوه بر آلودگي محيط زيست، سلامت مصرف‌كنندگان را نيز تهديد مي‌كند. آفت‌كش‌ها نه تنها روي سطح محصولات زراعي باقي مي‌مانند بلكه به داخل بافت ميوه‌ها، سبزي‌ها و حتي دانه‌هاي غلات نيز نفوذ مي‌كنند. هرچند كه شستن ميوه و يا پوست گرفتن آن مي‌تواند در كاهش آلودگي‌هاي سطحي آفت‌كش‌ها مؤثر باشد، ولي زدودن اثرات آفت‌كشي آن‌ها از بافت‌هاي دروني ميوه تقريباً غيرممكن است. در اين پژوهش ميزان باقي‌مانده‌ي آفت‌كش‌هاي آبامكتين و دي‌كلرووس در خيار گلخانه‌اي بررسي شد. با استفاده از روش كچرز استخراج و خالص‌سازي آفت‌كش‌ها صورت گرفت و ميزان غلظت آفت‌كش‌ها با دستگاه كروماتوگرافي مايع با كارايي بالا اندازه گيري شد. جهت بررسي ميزان باقي‌مانده دو آفت‌كش مذكور برداشت نمونه‌ها در بازه زماني چهارده روزه به صورت زير انجام گرفت: بلا فاصله بعد از سم‌پاشي، يك روز بعد از سم‌پاشي و ادامه نمونه برداري تا پايان روز 14 با فاصله‌ي هر 3 روز يكبار. در هر روز نمونه برداري، تعداد 3 نمونه برداشت ‌شد و هر نمونه به پنج تيمار و سه تكرار تقسيم‌گرديد كه تيمارها عبارتند از: 1- بدون اعمال هر گونه پاكسازي، 2- شستشوي نمونه‌ها به صورت لحظه‌اي، 3- شستشوي نمونه‌ها به صورت لحظه‌اي و پوست كندن با يك چاقو كه از قبل با استون كاملا تميز شده بود، 4- غوطه‌ور كردن در آب به مدت يك ساعت و 5- ذخيره نمونه‌ها در يخچال به مدت 48 ساعت در دماي 4 درجه سلسيوس. نتايج نشان داد كه باقي‌مانده آفت‌كش دي‌كلرووس در هفت روز بعد از برداشت (003/0±008/0 ميلي‌گرم در كيلوگرم) به زير مقدار حداكثر غلظت مجاز باقي‌مانده (MRLs) آن (02/0 ميلي‌گرم در كيلوگرم) كاهش مي‌يابد و باقي‌مانده آفت‌كش آبامكتين در روز هفتم بعد از برداشت (001/0±002/0 ميلي‌گرم در كيلوگرم) به زير حداكثر غلظت مجاز باقي‌مانده (01/0 ميلي‌گرم در كيلوگرم) كاهش مي‌يابد. حداكثر مقدار دي‌كلرووس و آبامكتين در زمان برداشت بلافاصله بعد از كاربرد آفت‌كش به ترتيب 39/5±54/23 ميلي‌گرم در كيلوگرم و 43/4±87/13 ميلي‌گرم در كيلوگرم بود، كه به طور معني‌داري با روزهاي ديگر متفاوت بود. نتايج نشان داد كه ذخيره در يخچال به مدت 48 ساعت بيشترين تاثير را در كاهش غلظت بقاياي هر دو آفت‌كش داشت. در مورد آفت‌كش دي‌كلرووس بعد از تيمار ذخيره‌سازي در يخچال تيمار شستشو و پوست كندن، در كاهش بقاياي اين آفت‌كش موجود در نمونه‌ها موثر بود. در مورد آفت‌كش آبامكتين بعد از تيمار ذخيره‌سازي در يخچال تيمار غوطه‌وري در آب در كاهش بقاياي اين آفت‌كش موجود در نمونه‌ها اهميت داشت.

49991

دانشگاه وليعصر رفسنجان

حشره شناسي

علي عليزاده-مهدي ضياء الديني