بررسي توصيف وجايگاه آن در رمان هاي محمد علي علومي

دانشگاه ولي عصر(عج) رفسنجان

كارشناسي ارشد

عنصر توصيف در داستان نويسي؛ از يك سو، نشان دهنده¬ي اعمال و رويدادهايي است كه روايت را مي¬سازند و از ديگر سو، شامل بازنمايي اشيا و شخصيت¬هاست كه به آن توصيف مي¬گويند. كارآيي توصيف در رمان-هاي آذرستان، شاهنشاه در كوچه دلگشا و سوگ مغان از محمد علي علومي، نويسنده تواناي كرماني، اهميتي مضاعف دارد؛ چرا كه وي در رمان¬هاي خود با استفاده از فن توصيف توانسته ادبيات و تاريخ كهن اين مرز و بوم را به زيبايي روايت مي¬كند. بيشترين و كمترين نقش بخش¬ها و حالت هاي توصيفي در تركيب كلي روايتگري در رمان¬هاي مذكور بدين قرار است:49/23% توصيفات مخصوص كاركرد شاعرانه و 9/1% توصيفات درخصوص كاركرد نشانه شناختي. بعد از كاركرد شاعرانه، كاركرد عاطفي با سهم 96/22% بيشترين نقش را در بين كاركردهاي توصيف برعهده دارد و 75% از شواهد اين گونه از توصيف به عواطف منفي¬اي چون خشم و ترس و پريشاني و... اختصاص دارد ليكن نويسنده با پردازش به مضاميني چون مهرورزي و مصمم بودن در امور، به طور غير مستقيم معناي زندگاني را به مخاطبان يادآوري مي¬نمايد

52063

دانشگاه وليعصر رفسنجان

جليل شاكري

زبان وادبيات فارسي

زهرا غريب حسيني