عنوان
اثر متيل جاسمونات وپتانسيم در القاء مقاومت ب سرمازدگي پسته
نويسنده اصلي
مسعودپور،هانيه
محل تحصيل
دانشكاه ولي عصر﴿عج﴾
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
به منظور ارزيابي اثر متيلجاسمونات، پتاسيم و دما بر مقاومت به سرمازدگي دانهالهاي پسته، يك آزمايش در قالب طرح كاملاً تصادفي به صورت فاكتوريل با سه تكرار در گلخانه انجام شد. تيمارها شامل سه سطح متيلجاسمونات (0، 75، 150 ميكرومولار)، سه سطح پتاسيم (0، 5/0، 1 ميليمولار از منبع سولفات پتاسيم) و سه سطح دما (0، 2-، 4- درجهي سلسيوس) بودند. نتايج نشان داد كه با كاهش دما درصد نشت يوني، غلظت پرولين، قندهاي محلول، تركيبات فنلي در تمام دانهالهاي شاهد افزايش يافت. كاربرد هر دو تيمار متيلجاسمونات و پتاسيم سبب كاهش نشت يوني گرديد بهگونهاي كه كمترين درصد نشتيوني زماني مشاهده گرديد كه متيلجاسمونات و پتاسيم به صورت توأمان استفاده شد (150 ميكرومولار متيلجاسمونات و 1 ميليمولار پتاسيم)، نتيجه اين امر، كاهش نشت يوني به ميزان 48، 36 و 45 درصد به ترتيب در دماي صفر، 2- و 4- درجه سلسيوس نسبت به دانهالهاي شاهد بود. همچنين كاربرد اين تيمارها سبب افزايش بيشتر غلظت پرولين، قندهاي محلول و تركيبات فنلي نسبت به دانهالهاي شاهد گرديد. نتايج اين آزمايش نشان داد، كاهش دما، شاخص كلروفيل فلورسانس، كلروفيلa، كلروفيل كل، كارتنوئيد، محتواي پروتئينهاي محلول و نشاسته را كاهش، ولي مصرف توأمان متيلجاسمونات و پتاسيم مقدار اين پارامترها را نسبت به شاهد افزايش داد. بر اساس نتايج بدست آمده از اين پژوهش، در مجموع در شرايط تنش سرما، مصرف توأمان متيلجاسمونات و پتاسيم از طريق بهبود پارامترهاي فتوسنتزي و تنظيمكنندههاي اسمزي، سبب كاهش اثرات سرما بر گياهان پسته شد. آزمايشي ديگر به منظور بررسي اثر متيلجاسمونات و پتاسيم در مقاومت به سرمازدگي درختان پسته رقم كلهقوچي و احمد آقايي بصورت فاكتوريل در قالب طرح كاملا تصادفي با 3 تكرار در يكي از باغهاي مزرعهي دانشگاه وليعصر(عج)، طي 2 سال متوالي انجام گرفت. تيمارها شامل متيلجاسمونات (صفر، 75 و 150 ميكرومولار) و پتاسيم (صفر، 29 و 57 ميليمولار از منبع سولوپتاس) بودند. ليكن در زمان مورد نظر حداقل دماي شبانهروز به حدي نزول پيدا نكرد كه درختان علايم سرمازدگي را بروز دهند، به همين علت، شمارش جوانه گل طي دو مرحله و به فاصله زماني يك ماه (17 فروردين و 17 ارديبهشت) انجام و به منظور اندازهگيري درصد تشكيل ميوه مورد ارزيابي قرار گرفت. نتايج نشان داد در هر دو سال متوالي تيمار متيلجاسمونات در سطح 75 ميكرومولار و تيمار پتاسيم در سطح 57 ميليمولار بيشترين اثر را در افزايش درصد تشكيل ميوه نسبت به درختان شاهد داشتند
شماره ركورد
53030
دانشگاه
دانشگاه وليعصر رفسنجان
استاد مشاور
احمد تاج آبادي پور-مجيد اسماعيلي زاده
رشته تحصيلي
علوم خاك
استاد راهنما
وحيد مظفري