مقايسه ي پلي اكريل آميد اصلاح شده باشكل معمولي آن ازنظر تاثير مفاهيم جديد آب قابل استفاده در نوع بافت خاك نظرنظر

دانشگاه ولي عصر(عج) رفسنجان

كارشناسي ارشد

در ﻛﺸﻮر ايران ﺑﺨﺶ ﻛﺸﺎورزي بيشترين ﻣﺼﺮف ﻣﻨﺎﺑﻊ آب را به‌خود اختصاص مي‌دهد. ﻳﻜﻲ از راه‌كارهايي كه باعث بالا بردن ﺑـﺎزده‌ي آﺑﻴـﺎري و اﺳـﺘﻔﺎده‌ي مناسب از ﺑﺎرﻧـﺪﮔﻲ در ﻣﻨﺎﻃﻖ ﺧﺸﻚ و ﻧﻴﻤﻪﺧﺸﻚ مي‌شود، اﺳﺘﻔﺎده از ﭘﻠﻴﻤﺮﻫﺎي ﺳﻮﭘﺮﺟﺎذب مي‌باشد. ﭘﻠﻴﻤﺮﻫﺎي ﺳﻮﭘﺮﺟﺎذب اين توانايي را دارند كه آب ﺣﺎﺻـﻞ از آﺑﻴـﺎري و ﺑﺎرﻧـﺪﮔﻲ را ﺟـﺬب ﻛـﺮده، از نفوذ ﻋﻤﻘﻲ آن ﺟﻠﻮﮔﻴﺮي ﻛﻨﻨﺪ و ﻛﺎرآﻳﻲ ﻣﺼﺮف آب را بالا ببرند. در اين پژوهش به‌منظور مقايسه‌ي ﺗﺄﺛﻴﺮ دو نمونه ﭘﻠﻴﻤﺮ ﺳـﻮﭘﺮﺟﺎذب ﺑـﺮ مقدار آب خاك، در ﺧﺎكﻫﺎﻳﻲ ﺑﺎ ﺑﺎﻓﺖ ﻣﺨﺘﻠﻒ يك آزﻣﺎﻳﺶ ﻓﺎﻛﺘﻮرﻳﻞ درﻗﺎﻟﺐ ﻃﺮح ﻛﺎملاً ﺗﺼﺎدﻓﻲ ﺑـﺎ دو ﺳـﻄﺢ خاك (بافت لوم شني و بافت لوم رسي شني) و پنج سطح پليمر (صفر، 5/1 و 3 گرم پلي‌اكريل‌آميد و 5/1 و 3 گرم پلي‌اكريل‌آميد تغييريافته در كيلوگرم خاك) در ﺳﻪ ﺗﻜﺮار اﻧﺠﺎم ﺷﺪ. مقدار آب خاك با استفاده از دو محدوده‌ي آب قابل استفاده و دامنه‌ي رطوبتي با حداقل محدوديت محاسبه شد. طبق نتايج حاصل از اين آزمايش، استفاده از پلي‌اكريل‌آميد و پلي‌اكريل‌آميد تغييريافته باعث افزايش ﻣﻴﺰان آب ﻗﺎﺑﻞ اﺳﺘﻔﺎده و دامنه‌ي رطوبتي با حداقل محدوديت در هر دو خاك مورد مطالعه شد اما بيشترين ميزان افزايش مربوط به ﻛﺎرﺑﺮد 5/1 گرم پلي‌اكريل‌آميد در كيلوگرم ﺧﺎك لوم ‌شني بود كه ﻣﻴﺰان آب ﻗﺎﺑﻞ اﺳﺘﻔﺎده و دامنه‌ي رطوبتي با حداقل محدوديت را ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺷﺎﻫﺪ به‌ترتيب 13 و 22 درصد اﻓﺰاﻳﺶ داد. بنابراين، ﻣﺼﺮف پلي‌اكريل‌آميد در ﺧﺎك لوم ﺷﻨﻲ (درشت بافت) مي‌تواند ﺑﺎعث اﻓﺰاﻳﺶ ﻇﺮﻓﻴﺖ ﻧﮕﻬﺪاري رﻃﻮﺑـﺖ ﺧﺎك شود.

54698

دانشگاه وليعصر رفسنجان

حسين شكفته

علوم خاك

حسين شيراني -رنجبر كريمي