تاثير دگر ارزيابي در مهارت هاي ارتباطي كلامي بر انگيزه دانشجويان زبان انگليسي دانشگاه ولي عصر(عج)

دانشگاه ولي عصر(عج) رفسنجان

كارشناسي ارشد

بسياري از دوره هاي آموزشي ارتباطي زبان آموزان دانشگاهي در ايران براي ارزيابي و پرورش مهارت هاي ارتباطي كلامي طراحي شده است. زبان آموزان براين باورند كه دانش زباني آنها از طريق عملكرد كلامي شان سنجيده مي شود و به همين دليل تمايلي به صحبت كردن در مقابل ديگران ندارند. از سوي ديگر، با توجه به تأكيد روزافزون بر انگيزه و استقلال زبان آموز، دگر ارزيابي در كانون توجه قرار گرفته است. اين پژوهش با هدف بررسي تأثير دگر ارزيابي بر انگيزه و يادگيري زبان آموزان زبان انگليسي در مهارت هاي ارتباطي كلامي انجام شده است. بدين منظور،70 نفر از دانشجويان مقطع كارشناسي در رشته ادبيات و مترجمي زبان انگليسي در دانشگاه ولي عصر رفسنجان، در مطالعه شركت كردند. زبان آموزان در درس گفت و شنود 1 به طريق نمونه گيري آسان در گروه هاي آزمايش و كنترل قرار گرفتند. ابزارهاي پژوهش عبارت بودند از آزمون گرايش/ انگيزش گاردنر (2004) (AMTB) به عنوان يك آزمون انگيزش، مقياس ارزيابي مهارت گفتاري وير )1993( (شامل پنج خرده مقياس مربوط به رواني گفتار، تلفظ، واژگان، دستور زبان و استراتژي تعامل) و يك مصاحبه شفاهي. هر دو آزمون AMTB و مصاحبه شفاهي به صورت پيش و پس آزمون در هر دو گروه كنترل و آزمايش برگزار شد. اما، فرايند دگر ارزيابي تنها در گروه آزمايش اجرا شد. دانش آموزان گروه آزمايش قبل از شركت در اين فرايند ، در يك جلسه آموزشي پيرامون نحوه ارزيابي هم كلاسي هاي خود با توجه به معيارهاي زبان وير (1993) شركت كردند. نتايج حاصل از انجام (one-way) ANCOVA نشان داد كه دانشجويان گروه آزمايش، از لحاظ انگيزه و مهارت هاي ارتباطي كلامي بهتر از گروه كنترل عمل كرده بودند. نتايج اين پژوهش مي تواند مفاهيم و پيامدهاي مفيدي براي دانش آموزان و معلمان ارائه دهد.

54791

دانشگاه وليعصر رفسنجان

غلامرضا روحاني

زبان انگليسي

حمدالله راوند