شناسايي گونه‌هاي تريكودرماي خاك‎برد باغات گردوي استان كرمان بر اساس كارهاي مورفولوژيك و مولكولي

دانشگاه ولي عصر(عج) رفسنجان

كارشناسي ارشد

به منظور شناسايي گونه‌هاي تريكودرما در خاك باغ‌هاي گردو، نمونه‌برداري طي سال‌هاي 1391 – 1393 از باغ‌هاي گردو، در مناطق مختلف استان كرمان به‌صورت تصادفي از عمق صفر تا 60 سانتي‌متري و ناحيه‌ي ريزوسفر انجام شد. نمونه¬هاي خاك به آزمايشگاه منتقل گرديد و جداسازي جدايه¬ها با استفاده از محيط‌كشت انتخابي (TSM) انجام گرفت. در مجموع تعداد 147 جدايه‌ي تريكودرما از 189نمونه‌ي خاك جداسازي گرديد. براي شناسايي جدايه‌هاي تريكودرما، ويژگي‌هاي مورفولوژيكي و مولكولي آن¬ها مورد بررسي قرار گرفتند. شناسايي مورفولوژيكي جدايه¬ها بر¬اساس ويژگي‌هاي ماكرومورفولوژيك مانند نحوه رشد و شكل پرگنه، وجود يا عدم وجود جوش‌، رنگدانه و نحوه¬ي اسپورزايي و ويژگي‌هاي ميكرومورفولوژيكي مانند شكل و نحوه انشعاب كنيديفور، شكل و اندازه فياليد، كنيديوم و كلاميدوسپور روي محيط‌كشت‌هاي PDA و CMD با استفاده از كليدهاي معتبر انجام گرفت و به منظور شناسايي بر پايه¬ي مشخصه¬هاي مولكولي، ناحيه¬ي ITS از DNA ريبوزومي شامل ITS1، ژن 5.8S و ITS2 با استفاده از جفت آغازگرهاي ITS1f- ITS4 تكثير و محصول 650 جفت¬بازي در همه¬ي جدايه¬هاي نماينده تكثير شد. گونه T. brevicompactum با داشتن خصوصيات مورفولوژيكي مشخص بر اساس ويژگي‎هاي مورفولوژيك شناسايي شد. و بر اساس كارهاي مولكولي و با داشتن توالي ITS، با استفاده از پايگاه بانك ژن NCBI و برنامه¬يTrichOKEY 2.0 سه گونه¬ي T. harzianum، T. ghanense و H. pachibasioides شناسايي شدند. بيش از 90 درصد جدايه¬هاي تريكودرما به گونه¬ T. harzianum تعلق دارند. T. harzianum گونه¬ي غالب خاك باغ‌هاي گردو¬ي استان كرمان معرفي گرديد. براساس آناليز رگرسيوني، رابطه¬ي معني¬داري بين مقادير pH و EC با فراواني جمعيت تريكودرما در خاك باغ‌هاي گردو¬ي اين منطقه وجود نداشت. در واقع علاوه بر خصوصيات شيميايي خاك، خصوصيات و فاكتورهاي محيطي ديگر از قبيل ساختار و بافت خاك، دما، رطوبت، مقدار مواد غذايي خاك و نوع گياه احتمالا روي تكثير و تنوع قارچ تريكودرما در خاك تأثير مي¬گذارد.

56255

دانشگاه وليعصر رفسنجان

روح الله صابري ريسه -فهيمه مير خاني

بيماري شناسي

حسين علايي