بررسي شيوه هاي معادل سازي مستندات قرآني مولوي در شروح معاصر مثنوي

كارشناسي ارشد

پس از ظهور اسلام سرايندگان و نويسندگان ادب فارسي براي آفرينش آثارخويش، از آيات قرآني بهره‌‌مند شده‌اند. مولانا جلال‌الدين يكي از شاعراني است كه در آثار خود، به ويژه مثنوي، به خوبي از آيات قرآني بهره برده است.در اين پژوهش ابتدا چهار شرح از شروح مثنوي، در قرن چهاردهم، مورد مطالعه قرار گرفته است و نكات بنيادي پژوهش و اقسام شيوه‌هاي اثر پذيري به كار گرفته شده در ابيات مثنوي استخراج، و به گونه‌اي شفاف بيان شده است. حاصل تحقيق نشان داد كه مولانا شش نوع اثرپذيري از قرآن كريم داشته است: 1. اثرپذيري واژگاني(وام‌گيري- ترجمه- برآيندسازي)2-اثرپذيري گزاره‌اي( اقتباس و تضمين- حل«تحليل») 3-اثرپذيري گزارشي( ترجمه، تقسير) 4- اثرپذيري الهامي- بنيادي. 5- اثرپذيري تلميحي 6-اثرپذيري تأويلي.شيوه اثرپذيري گزاره‌اي از نوع اقتباس و تلميح پربسامد ترين شيوه معادل سازي در شروح معاصر مثنوي است و شيوه اثرپذيري تأويلي كم بسامدترين نوع آن است.

56947

دانشگاه وليعصر رفسنجان

زهرا غريب حسيني

زبان و ادبيات فارسي

محسن پورمختار