عشق شاعرانه و شعر عاشقانه: بررسي تطبيقي غزليات عاشقانه حيران خانم و اليزابت برت براونينگ

دانشگاه ولي عصر(عج) رفسنجان

كارشناسي ارشد

در طول تاريخ ادبيات هيچ موضوعي به اندازه ترجمان عشق و بيان احساس در قالب يك اثر ادبي، اذهان كنجكاو را به خود معطوف نكرده است. هنگامي كه قلم زنانه را به اين معادله اضافه مي كنيم، موضوع ماهيتي كاملا متفاوت به خود مي گيرد؛ گويي كه به دنيايي ديگر قدم گذاشته ايم. در اين پايان نامه، براي درك ماهيت اين دنياي جديد، به بررسي غزليات عاشقانه حيران خانم شاعر ايراني-آذربايجاني اواخر قرن 18 و اوايل قرن 19 ميلادي و غزليات عاشقانه شاعر انگليسي معاصر وي اليزابت برت براونينگ در قالبي تطبيقي پرداخته مي شود. آنچه قالب تطبيقي اين پايان نامه ، بويژه مكتب اروپاي شرقي و آنچه هيوگو ملتزل تعريف مي كند، در اختيار خواننده قرار مي دهد برداشتي كامل تر از جنبه هاي اجتماعي و تاريخي اثر با رويكردي انسان شناسانه است. آنچه پس از تحقيق و بررسي روي غزليات عاشقانه اين دو شاعر مشاهده مي شود اين است كه با وجود آنكه اليزابت برت براونينگ با بكارگيري غزل پترارك به گونه اي تبهر آميز احساسات زنانه خود را در قالب يك حكايت عاشقانه بين يك زن و مرد بيان مي كند، وي قرباني تعصبات جنسيتي عصر ملكه ويكتوريا شده و اين امر به صورت احساسات رقيق و كمبود نبوغ زنانه به وضوح در شعر وي خود را نمايان مي سازد. حيران خانم، از آن سو، كسي است كه موفق مي شود از قالب غزل عاشقانه استفاده كرده و به آن قلمي زنانه ببخشد و داستان زني را روايت كند كه با وجود آنكه در بند تقدير گرفتار شده است، ماهيت زنانه خود را و قلم زنانه خود را بدان نباخته است.

57114

دانشگاه وليعصر رفسنجان

روئين تن فرهمند

زبان وادبيات انگليسي

سهيلا فغفوري