نقد پنج داستان كوتاه ازغادة¬السمّان بر پايه روش نقد¬نو

دانشگاه ولي عصر(عج) رفسنجان

كارشناسي ارشد

نقدنو، يگانه نظريه¬اي است كه منتقدان ادبي سالهاي1940 تا دهه1960 از آن استفاده كرده¬اند. مهمترين خصيصه اين نظريه، بررسي ماهيت و اهميت شواهد موجود در متن مي¬باشد. شعار نقد نو براي عطف توجه به اثر ادبي بعنوان يگانه منبع مورد استفاده براي تفسير آن (خودِ متن) مي¬باشد. باري نقدنو مدّعي است كه بايد اصالت نقش اين عناصر را در تجربه زيبايي¬شناختي، از وحدت اندام¬وار اثر هنري به اثبات رساند. غادة¬السمّان(متولد1942م) قصه¬پرداز، شاعر و روزنامه¬نگار اهلسوريه است. وي رمان¬ها، داستان¬ها و ديوان¬هاي شعري داردكه همگياز ارزش هنري بالايي برخوردارند و از شهرت كافي بهره¬مندشده¬اند. وي كتابي با نام «عيناك قدَري» (چشمانت سرنوشت من است)، شامل 16 داستاندارد. نگارنده اكنون در اين تحقيق، پنج داستان از اين مجموعه را برگزيده تا با معيارهاي نقدنو، مورد نقد و واكاوي قرار دهد و زيبايي¬هاي اين داستان¬ها را به خواننده نشان دهد. اين پنج داستان عبارتند از:المُذَلّلون(خوارشدگان)، ماوراءالحبّ(فراسوي عشق)، قَتلتُهُ لِأُغنّي(او را كشتم تا نغمه سر دهم)، الهاوية (دوزخ)وبَراري شقائق النعمان (دشت¬هاي شقايق¬هاي نعماني). دليل گزينش اين داستان-هايكوتاه، هماهنگي بين عناصرشكلي و محتوايي اين آثار است. يكي از دلايل اين هماهنگي، حضور عواطف پرشور نويسنده در متن است كه همه عناصر را وحدت عاطفي بخشيده و نمايي يك دست آفريده است. در پژوهش حاضر، سعي بر اين است كه با بررسي دقيق و قرائت تنگاتنگ تمامي عناصر و شواهد ارائه شده در اين پنج داستان كوتاه، به منظور دستيابي به معناي غني¬تر متن و هدف غادة¬السمّاناز نگارش اين اثر، زواياي و ظرايف پنهانش آشكار گردد، باشد كه خواننده بتواند زيبايي¬هايي هنري متن را دريابد و محتواي داستان¬ها را بهتر درك كند.

57342

دانشگاه وليعصر رفسنجان

محمد جعفر اصغري

زبان و ادبيات عربي

علي اكبر ملايي