منطق الطير عطار از منظر اصول چهارگانه گرايس

دانشگاه ولي عصر(عج) رفسنجان

كارشناسي ارشد

شيخ فريد الدين عطار نيشابوري، از شاعران ادب پارسي در اواخر سده ششم و اوايل سده هفتم ه.ق است. وي در منطق¬الطير براي شرح سفر ارواح به ابديت از معناي ظاهري (زبان مرغان) و معناي باطني (زبان رمزي ميان خداوند و اولياء) بهره برده است. همچنين در اين اثر عرفاني به جز گفتگوي مرغان گفتگوهاي متعارف و غير متعارف فراواني وجود دارد. هربرت پاول گرايس زبان¬شناس انگليسي است كه نظريۀ خود را تحت عنوان اصول چهارگانه در سال 1975 مطرح كرد. پژوهش حاضر با روش توصيفي- تحليلي، به بررسي منظومۀ منطق الطير عطار با تكيه بر اصول چهارگانۀ پل گرايس( Paul Grice) مي¬پردازد. پرسش پژوهش اين است كه كدام يك از اصول چهارگانه گرايس بيشتر و كدام يك كمتر از همه در اين اثر نقض شده است. هدف پژوهش انطباق گفتمان پرندگان در منطق الطير عطار با اصول گرايس و تعيين معناي تلويحي در اين پيكرۀ زباني است كه از نقض اصول گرايس ناشي مي‌شود. براي رسيدن به پاسخ پرسش‌هاي مطرح شده در اين پژوهش كه از نوع تحليل محتوا است، منظومه¬ي منطق¬الطير از ديدگاه نقض اصول چهارگانۀ گرايس و همچنين استفاده از موارد كاربرد شناختي در تك‌تك بيت¬هاي خبري اين اثر بررسي شد. نتايج به دست آمده حاكي از ان است كه در منطق¬الطير عطار با توجه به اصول چهارگانۀ گرايس اصل كميت بيش از اصول ديگر نقض شده و كمترين نقض را در اصل كيفيت مشاهده مي¬كنيم.

57531

دانشگاه وليعصر رفسنجان

زبان و ادبيات فارسي

محمد مهدي پور غلامعلي-زهرا غريب حسيني