ارزيابي اثر محلول پاشي نانودي¬اكسيدتيتانيوم و سيليكات پتاسيم برخصوصيات فيزيولوژيك ذرت شيرين تحت دورهاي مختلف آبياري

دانشگاه ولي عصر(عج) رفسنجان

كارشناسي ارشد

توليد محصولات زراعي در شرايط تنش‌هاي محيطي، استفاده از نانو مواد مي‌باشد. به‌همين منظور آزمايشي جهت ارزيابي اثر نانو ذره دي‌‌اكسيد تيتانيوم بر خصوصيات فيزيولوژيك و عملكرد ذرت شيرين در دور مختلف آبياري به‌صورت طرح كرت¬هاي خرد شده، در قالب بلوك كامل تصادفي و با 3 تكرار به اجرا درآمد. دور آبياري به‌عنوان عامل اصلي (در سه سطح 75، 105 و 140 ميلي¬متر تبخير از تشتك تبخير كلاس آ) و دو نوبت محلول‌پاشي نانوذره دي‌‌اكسيد تيتانيوم به‌عنوان عامل فرعي (در سه سطح 0، 50 و 100 پي¬پي¬ام) در نظر گرفته شد. نتايج اين آزمايش نشان داد كه افزايش دور آبياري باعث كاهش ميزان رنگريزه‌هاي فتوسنتزي، محتواي نسبي آب برگ و اجزاي عملكرد و افزايش فعاليت آنتي‌اكسيدان‌‌هاي آنزيمي (سوپراكسيدديسموتاز، كاتالاز و آسكوربيك پراكسيداز)، ميزان قندهاي محلول، پرولين و پروتئين شد. تيمار ppm 50 نانوذره دي‌‌اكسيد تيتانيوم در تخفيف اثر تأخير در آبياري مؤثر بود و باعث افزايش تمامي صفات مورد مطالعه و عملكرد در هردور آبياري گرديد، اما غلظت ppm 100 آن اثرات كاهشي بر تمامي صفات داشت. بيش‌ترين عملكرد دانه از دور آبياري شاهد و 105 ميليمتر تبخير و محلول‌پاشي ppm 50 نانوذره دي‌‌اكسيد تيتانيوم (به‌‌ترتيب با مقادير 809 و 760 گرم در متر مربع) به‌دست آمد. تعداد دانه در بلال، بيش‌ترين همبستگي (**89/0) را با عملكرد دانه داشت. سيليسيوم از جمله عنصرهاي مفيد بوده كه در عين‌حال براي گياهان ضروري بشمار نمي¬رود اما تأثيرات مثبتي بر فرآيندهاي فيزيولوژيكي آنها مي¬گذارد. به‌همين منظور آزمايشي جهت ارزيابي اثر سيليكات‌پتاسيم بر خصوصيات فيزيولوژيك و عملكرد ذرت شيرين دردور مختلف آبياري به‌صورت كرت¬هاي خرد شده، در قالب طرح بلوك كامل تصادفي و با 3 تكرار به اجرا درآمد. دور مختلف آبياري به‌عنوان عامل اصلي طرح (در سه سطح 75، 105 و 140 ميلي¬متر تبخير از تشتك تبخير كلاس آ) و دو مرتبه محلول‌پاشي سيليكات‌پتاسيم به‌عنوان عامل فرعي طرح (در سه سطح 0، 5 و 10 ميلي¬مول بر ليتر) در نظر گرفته شد. نتايج اين آزمايش نشان داد كه افزايش دور آبياري باعث كاهش ميزان رنگريزه‌هاي فتوسنتزي، محتواي نسبي آب برگ و اجزاي عملكرد و افزايش فعاليت آنتي‌اكسيدان‌‌هاي آنزيمي (سوپراكسيدديسموتاز، كاتالاز و آسكوربيك پراكسيداز)، ميزان قندهاي محلول، پرولين و پروتئين شد. تيمارهاي 5 و 10 ميلي¬مولار در تخفيف اثر تأخير در آبياري مؤثر بودند و باعث افزايش تمامي صفات مورد مطالعه و عملكرد در هر دور آبياري گرديد، اما در بسياري از صفات اختلاف معني¬داري بين تيمار 5 و 10 ميلي¬مولار وجود نداشت. بيش‌ترين ميزان عملكرد دانه از دور آبياري شاهد و 105 ميلي¬متر تبخير با محلول‌پاشي 10 ميلي¬مولار سيليكات‌پتاسيم (به‌‌ترتيب با مقادير 786 و 788 گرم در مترمربع) به‌دست آمد. عملكرد بيولوژيك، بيش‌ترين همبستگي (**86/0) را با عملكرد دانه داشت.

57541

دانشگاه وليعصر رفسنجان

اصغر رحيمي -شهاب مداح حسيني

زراعت

آرمان آذري