سياست هاي دولت در زمينه فيلم و سينما

تهران

كارشناسي ارشد

CULTURAL POLICY,MOTION PICTURE,POLITICS,IRAN

محدوده زماني پژوهش فوق سال 1348 تا زمان انجام پژوهش است . جامعه مورد پژوهش ، سازمانهاي فيلمسازي است كه از اعتبار دولتي استفاده نموده اند. به فيلم هايي كه جنبه اطلاعاتي يا آموزشي صرف داشته اشاره نشده است . روش تحقيق مطالعه كتابخانه اي با استفاده از مصاحبه است . پژوهشگر ضمن بحث در مورد سياستهاي فرهنگي و سينماي سياسي به بررسي مشكلات سينماي ايران پرداخته است . اعتلاي كيفيت فيلم در رابطه با هدف ها و سياست هاي عنوان شده از طرف دولت مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته و براي ايجاد يك سينماي راستين ملي پيشنهاداتي ارايه نموده است . يافته ها نشان مي دهد با وجود انجمن هاي سينمايي و مراكز فيلمسازي گوناگون ، سينماي ايران كمتر حركتي منطقي جهت ارتباط با زندگي مردم به عنوان يك عامل م؟ثر فرهنگي انجام داده و سينماي پولساز، سينماي تجارتي است . ,

6079

هنرهاي تجسمي

دانشگاه هنر تهران

مديريت امور فرهنگي

علي محمدي