عنوان
اثربخشي طرحواره درماني بر اضطراب اجتماعي و حساسيت به طرد در افراد نابينا و كمبينا
رشته تحصيلي
روانشناسي عمومي
تاريخ دفاع
8/9/2020 12:00:00 AM
كليدواژه فارسي
اضطراب اجتماعي , حساسيت به طرد , طرحواره درماني , كمبينا , نابينا
چكيده
چكيده
هدف مطالعه حاضر بررسي اثربخشي طرحواره درماني بر اضطراب اجتماعي و حساسيت به طرد در افراد نابينا و كمبينا است. اين پژوهش مطالعه اي نيمه آزمايشي از نوع پيش آزمون، پس آزمون و پيگيري همراه با گروه كنترل بود. بدين منظور جامعه آماري اين پژوهش، شامل كليۀ افراد نابينا و كمبيناي موسسه آموزشي ابابصير شهر اصفهان بود كه به روش نمونهگيري در دسترس 26 شركت كننده انتخاب شدند و بهصورت تصادفي (13 نفر) در گروه آزمايش و (13 نفر) در گروه كنترل گمارده شدند. گروه آزمايش مطابق با پروتكل طرحواره درماني يانگ 10 جلسه (بهصورت هفتگي) تحت آموزش قرار گرفتند، درحاليكه گروه كنترل هيچگونه آموزشي را دريافت نكردند. دادهها به روش خود گزارش دهي (پرسشنامه حساسيت به طرد داوني و فلدمن و شاخص هراس اجتماعي) جمع آوري گرديد و با استفاده از آزمون كوواريانس بهوسيلهي نرمافزار 21- SPSSتجزيهوتحليل شد. يافتهها تفاوت معناداري ميان اضطراب اجتماعي و حساسيت به طرد در گروه آزمايش در زمان ورود به طرح، بلافاصله پس از درمان و يك ماه پس از درمان را نشان ميدهد؛ اما در گروه كنترل تفاوت معناداري مشاهده نشد. اين پژوهش نشان داد كه طرحواره درماني بر كاهش اضطراب اجتماعي و حساسيت به طرد در افراد نابينا و كمبينا مؤثر است.
كلمات كليدي: اضطراب اجتماعي، حساسيت به طرد، طرحواره درماني، كمبينا، نابينا.
شماره ركورد
76899
دانشگاه
دانشگاه اردکان
استاد راهنما
عذرا محمدپناه اردكان Mohammad Panah Ardakan Azra