بررسي ميزان افسردگي در بيماران مبتلا به ديابت تيپ 2 مراجعه كننده به مركز ديابت بيمارستان توحيد سنندج

دانشگاه علوم پزشكي كردستان ,

پزشكي

اين پژوهش يك مطالعه توصيفي است كه به منظوربررسي ميزان افسردگي در بيماران مبتلا به ديابت تيپ 2 صورت گرفته است دراين پژوهش 200 نفر از افراد مبتلا به ديابت تيپ 2 مراجعه كننده به درمانگاه ديابت بيمارستان توحيد سنندج مورد بررسي قرارگرفتند روشنمونه گيري به صورت تصادفي بوده ازميان افرادمراجعه كننده درروزهاي زوج هفته درماه هاي ارديبهشت وخرداد ماه سال 1383به مركز ديابت انتخاب شدند.ابزارگرداوري داده هادراين بررسي پرسش نامه بوده است واطلاعات آن بصورت مصاحبه اي ازبيماران جمعآوري شده است . قسمت اول پرسشنامه حاوي 4 سئوال مربوط به مشخصات دموگرافيك واحدهاي موردپژوهش (شامل :سن ،جنس ،شغل ووضعيت تاهل )واطلاعاتي درموردديابت آنها (شامل : مدت بيماري ونوع درمان ديابت ) ميباشد.قسمت دوم شامل 21 سئوال تست استاندار افسردگي beckاست كه حاوي يكسري ازنشانه هاي بارز افسردگي است . يافته هاي پژوهش در8 جدول و6نموداربه صورت توزيع فراواني تنظيم شده است .يافته هاي پژوهش نشان ميدهد23درصدافراد ديابتي مورد مطالعه افسردگي داشتندكه ازاين مقدار5/21درصدافسردگي خفيف - متوسط و5/1 درصدافسردگي متوسط -شديدداشتند.دراين مطالعه 5/25درصدافرادمرد و5/74درصدافرادزن بودند.2/26زنان و7/13درصدمردان افسردگي داشتند . دراين مطالع افرادگروه سني 70-61 سال كه 5/23درصد كل افراد را تشكيل ميدادند با8/29 درصد بيشترين ميزان افسردگي را دارا بودند. افرادمجرد نيز با1/57درصد بيشترين درصدافسردگي راداشتند. افراد ديابتي كه طول مدت بيماري آنها> 15 سال بوده است ،50درصدداراي افسردگي بودند. همچنين بيشترين درصد افسردگي دركساني است كه جهت درمان از انسولين استفاده مي كنند(5/55.) در اين پژوهش افراد خانه دار با 4/26 درصد بيشترين درصد افسردگي رانسبت به سايرگروههاي شغلي داشتند دراين مطالعه براساس آزمونهايآماري بين ميزان افسردگي ،وضعيت تاهل ،مدت بيماري ونوع درمان ديابت ارتباط معني داري وجود دارد

79325

دانشگاه علوم پزشكي كردستان ,

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

مدبر آراسته