بررسي ميزان شيوع عفونت زخم سوختگي در بيماران بستري شده در پخش سوختگي بيمارستان توحيد سنندج در فاصله ماههاي فروردين لغايت شهريور 1383 و تعيين ميزاان مقاومت آنتي بيوتيك در اين بيماران

دانشگاه علوم پزشكي كردستان ,

پزشكي

عفونت در سوختگي معضل بزرگي است كه شايد مهم ترين عامل مرگ و مير در بيماران سوختگي بشمار رودو درمان آن در تمامي سانترهاي سوختگي استراتژي مهمي قلمداد ميشود. اين مطالعه به منظور تعيين ميزان بروز عفونت زخم سوختگي در بيماران مبتلا به سوختگي و بررسي چگونگي مقاومت آنتي بيوتيكي در بيماران عفونت يافته انجام شد. براساس اين منظور كليه بيماران بستري شده در بخش سوختگي بيمارستان توحيد سنندج از اول فروردين 83 لغايت مرداد 83 مورد تحقيق و بررسي قرار گرفتند كه مجموعا 104 نفر بودند. از اين تعداد حدود 42 نفر شواهد عفونت زخم را نشان دادندكه تحت بيوپسي زخم ، از زخم آنها نمونه برداشته شد. و در مواردي كه ميكروارگانيسن رشد كرد آنتي بيوگرام جهت تعيين مقاومت آنتي بيوتيكي انجام شد. نوع مطالعه توصيفي بود و پس از تكميل اطلاعات و انجام آزمايشات و بيوپسي ، داده ها در چك ليست به ثبت رسيد و نهايتا با نرم افزار آماري SPSS WIN نتايج زير بدست آمد. از مجموع 104 بيمار، 42 نفر شواهد عفونت زخم را نشان دادند، كه از ميان آنها در بيوپسي 9 نفر هيچ ميكروارگانيسمي رشد نكرد و در 7 نفر استاف اپيدرميديس رشد كرد كه فلور نرمال پوست بود، و آنتي بيوگرام انجام نشد. در 26 نفر باقيمانده در 16 نفر سودومونا رشد كرد و ديگر ميكروارگانيسم ها نبز شامل : سيتروباكتر، انتروباكتر، پروتئوس ،E -Coli و سراشيا بود. 100در صد سودوموناها به سفتازيديم مقاوم بودند. آنتي بيوتيك هايي كه اثر خوبي داشتند شامل : ايمي پنم ، سيپروفلوكساسين و آميكاسين بودند. براساس اين تحقيق چنين به نظر ميرسد كه پروتكل رايج درماني در بخش سوختگي بيمارستان توحيد اثر بخشي مناسبي روي بيماران نداردو بايد از پروتكل فوق كه شامل يكب از داروهاي ايمي پنم ، سيپروفلوساسين و آميكاسين است ، استفاده ميشود. لازم به ذكر است امكان بررسي قارچ نبود و استاف طلايي نيز در نمونه ها رشد نكرد و وضعيت مقاومت آنتي بيوتيكي اين ميكرو ارگانيسم هامشخص نشد

79353

دانشگاه علوم پزشكي كردستان ,

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

شهلا افراسيابيان