مقايسه تاثير اكسي توسين با دوزهاي درماني كم و زياد در اينداكشن زايماني زنان پايمي گراويد

دانشگاه علوم پزشكي كردستان ,

پزشكي

مقدمه : ايدكشن به معناي القاء زايمان در مواردي گفته مي شود كه هنوز دردهاي زايماني وجود ندارد پر واضح است كه با استيمولاسيون كه به معناي تسريع زايمان در مواردي است كه دردهاي زايماني وجود دارد متفاوت است . در آمريكا بر اساس اطلاعات مركز آماري 9/3 ميليون زايمان در سال 1995 رخ داده است كه در 34 آنها از القاء استفاده شده است . در كل در هر زماني كه مزاياي انجام القاء براي مادر يا جنين بيشتر از ادامه دادن حاملگي باشد القاءانديكاسيون دارد. روشهاي متعددي براي انجام القاء وجود دارد ولي تقريبا شايعترين روش القاء از اكسي توسين است . در بيمارستان پاركلند تقريبا در 30 زايمانها و در بيمارستان بيرمنگام در20 از زايمانها از اكسي توسين براي القاء استفاده مي شود. در كل دو رژيم درماني اصلي به نامهاي رژيم اكسي توسين با دوز كم و رژيم اكسي توسين با دوز زياد براي القاء با آكسي توسين وجود دارد. اين سوال مطرح است كه آيااستفاده از رژيم با دوز زياد ميزان زايمان به طريق سزارين را كاهش مي دهد؟ هدف : تعيين تاثير روشهاي درماني اكسي توسين با دوزهاي كم و زياد در اينداكشن زايماني زنان پرايمي گراويد با حاملگي گذشته از موعد. روش اجرا: ضوابط ورود به مطالعه عبارت بود از: زنان حامله پرايمي گراويدبا حاملگي گذشته از موعد كه تنها انديكاسيون انجام القاء در آنها حاملگي گذشته از موعد مي باشد همراه با وجود ميزان ديلاتاسيون سرويكس در حدي كه يك انگشت براحتي بتواند از سرويكس عبور نمايد. با رعايت ضوابط ورود 60 بيمار به صورت تصادفي در طي يك دوره شش ماه انتخاب شدند و به روش بلوك راندومايز در دو گروه 30 نفري قرارگرفتند.پس از آنكه بيماران را با موضوع طرح آشنا نموده و آنها را توجيه نموديم ، بيماران در گروه A اكسي توسين را بصورت دوز كم دريافت نمودند و بيماران در گروه B اكسي توسين را بصورت دوز زياد دريافت نمودند. سپس با توجه به بلوك راندومايز انجام شده بيماراني را كه ضوابط ورودي مطالعه را داشتند تحت القاءبا اكسي توسين با رژيم هاي متفاوت قرار داديم .براي هر بيمار چك ليست و پرسش نامه اي تهيه شد. بيماران در حين القاء تحت نظر و پايش و مطالعه ما براي 8 ساعت قرار گرفتند. حين القاء به الگوي ضربانات قلب جنين بفواصل هر 15 دقيقه هر 15 دقيقه ، همراه با انجام معاينه واژينال به منضور بررسي ميزان پيشرفت زايمان هر 30 دقيقه مي شد و چك انقباضات رحمي به منضور بررسي وجود هيپراستيمولاسيون رحمي توجه مي شد. اگر بيمار به مدت 8 ساعت تحت القاء با اكسي توسين قرار مي گرفت ولي پيشرفت زايماني واضح رخ نمي داد به عنوان عدم پاسخ به القاء معرفي مي گرديد و القاء را قطع مي نموديم . همچنين در صورت وقوع بيشتر از 5 انقباض رحمي در ده دقيقه يا انقباض بيشتر از 90 ثانيه هيپراستيمولاسيون مطرح ميشد و طبق پروتكل درمان مي گرديد.نتايج : ميانگين سن بيماران در گروه با دوز كم 7/26 سال و در گروه با دوز بالا 5/27 سال بود ميانگين سن حاملگي در گروه با دوز كم 6/274دوز و در گروه با دوز زياد 2/283دوزبود ميانگين ديلاتاسيون قبل از شروع القاء در گروه با دوز كم 5/1 سانتي متر با دوز زياد 6/1 سانتي متر بود. همچنانكه مشخص است دو گروه مورد مطالعه از نظر سن بيماران ، سن بيماران و ميزان ديلاتاسيون قبل از شروع القاء با همديگر مطابقت داشتند. در مطالعه ما ميانگين مدت فاز فعال در گروه با دوز كم 29/249 دقيقه در گروه با دوز زياد 91/190 دقيقه بود، ميانگين مدت زمان بستري تا شروع القاء در گروه با دوز كم 43/98 دقيقه و در گروه با دوز زياد 80 دقيقه بود، ميانگين زمان بستري تا فول شدن اشباع در گروه با دوز كم 47/512دقيقه و در گروه با دوز زياد 95/449دقيقه بود، ميانگين زمان بستري تا وضع حمل در گروه با دوز كم 9/552 دقيقه و در گروه با دوز زياد 16/512دقيقه بود. همانطور كه مشخص است مدت فاز فعال ، زمان بستري تا شروع القاء زمان بستري تا فول شدن استاع سرويكس و زمان بستري تا وضع حمل در گروه با دوز زياد كمتر است .همچنين تعداد نوزاداني كه آپگار دقايق اول و پنجم كمتر از 8 داشتند در گروه با دوز زياد بيشتر بود ولي در نهايت پس از طي عمليات احياء ميانگين تعداد نوزاداني كه آپگار دقيقه بيستم كمتر از 8 داشتند در گروه با دوز كم بيشتر بود(75 در قياس با 42) همچنين در دو مورد...

79383

دانشگاه علوم پزشكي كردستان ,

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

آويز رحيم زاده