بررسي فراواني علل مختلف خونريزيهاي دستگاه گوارش فوقاني در بيماران بستري شده در بخشهاي داخلي و جراحي بيمارستان توحيد و بعثت سنندج در سال 1385

دانشگاه علوم پزشكي كردستان ,

پزشكي

خونريزي گوارشي فوقاني يك مساله شايع و جدي است . تعداد زيادي از بستري هاي حاد سالانه بيمارستاني بخاطر بيماراني است كه نيازمند ارزيابي و درمان خونريزي گوارشي فوقاني هستند. شايعترين علائم شامل استفراق خوني (هماتمز)، دفع مدفوع قيري و بدبو(ملنا)يا هردو آنها با هم مي باشد. در تمامي حالات وقوع خونريزي براي بيمار ترسناك و تهديد كننده حيات است در حاليكه علت بسياري از خونريزي ها خوش خيم و قابل درمان هستند. از اينرو شناخت علل براي درمان و جلوگيري از عواقب ناخوشايند مساله مهمي مي باشد. روش كار آماري: 206 بيمار با خونريزي گوارشي فوقاني در بيمارستانهاي توحيد و بعثت سنندج در سال 1385 وارد مطالعه توصيفي - تحليلي شدند. اطلاعات مورد نياز شامل سن ، جنس علامت مراجعه شده ، تشخيص نهايي و ميزان HB،Htc اوليه از پرونده بيماران استخراج و با نرم افزار آماري spss مورد تحليل قرار گرفت . نتايج : بيشترين وقوع خونريزي در ميان بيماران در گروه سني 61 سال و بالاتر مشاهده شد در ميان بيماران 7/60درصدرا مردان و 3/39درصد را زنان تشكيل مي دادند. هماتمز علامت اوليه در 8/38درصد ملنا در 5/32درصد و هماتمز و ملنا با هم در 7/27درصد بود. با بروز 7/30درصد گاستريت شايعترين تشخيص بود و اكثريت بيماران دچار آنمي بودند. نتيجه گيري: شايعترين علل خونريزي گوارشي فوقاني در منطقه ما به ترتيب فراواني عبارتند از: گاستريت ، زخم پپتيك ، دئودنيت ، واريس مري و ازوفاژيت و ارتباطي بين سن ، جنس با تشخيص نهائي يا نوع خونريزي يافت نشد.

79506

دانشگاه علوم پزشكي كردستان ,

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

افسانه شريفيان