بررسي شيوع استخواني شدن ليگامنت استايلوهايوييد و برخي از عوامل مرتبط با آن در راديوگرافي پانوراميك مراجعه كنندگان به دانشكده دندانپزشكي كردستان در سال 1395 - 96

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

دندانپزشكي

چكيده: هدف: كمپلكس استايلوهايوييد ممكن است طويل و استخواني شده باشد. طويل شدن و استخواني شدن كمپلكس استايلوهايوييدها احتمال دارد كه با سندرم ايگل مرتبط باشدو باعث بروز دردهاي دهاني - صورتي و ديسفاژي گردد. هدف از انجام اين مطالعه، تعيين شيوع استخواني شدن ليگامنت استايلوييد، در راديوگرافي پانوراميك مراجعه كنندگان به دانشكده دندانپزشكي كردستان در سال 1395 -96 دربخش راديولوژ دهان، فك و صورت دانشكده دندانپزشكي كردستان تهيه شده بودند، از نظر استخوتني شدن ليگامنت استايلوهايوييد و برخي عوامل كرتبط با آن بررسي شدند. طول كمپلكس استايلوهايوييد، از قاعده كرانيال تا نوك استخواني هر زايده توسط نرم افزار Easy Dent 4 Viewer اندازه گيري شد. مقادير بيش از 25 ميليمتر به عنوان استخواني شدن ليگامنت در نظر گرفته شد. اطلاعات بدست آمده با نرم افزار SPSS 20 و تست هاي فيشر و كاي دو، تجزيه و تحليل شدند. نتايج: استخواني شدن ليگامنت در 174 بيمار مشاهده شد. شيوع در مردان و زنان تفاوت معنادار نداشته و تقريبا يكسان بود. استخواني شدن ليگامنت به صورت دوطرفه در 78/7% افراد ديده شد. بين شيوع استخواني شدن و سن رابطه معني داري وجود داشته (P value<0.001) و بيشترين شيوع نيز در گروه سني بالاي 40 سال بدست آمد (39/9%). شايعترين الگوي استخواني شدن نيز در طبقه بندي O'Caroll نوع 2 و در طبقه بندي Langlais، نوع 1 بود. نتيجه گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد كه استخواني شدن ليگامنت استايلوهايوييد به آساني در راديوگرافي پانوراميك قابل مشاهده بوده و در جمعيت كردستان شايع است. همچنين اين يافته توزيع جنسي يكسان داشته و به صورت دوطرفه و در بيماران مسن شايع تر مي باشد.

80904

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

دندانپزشكي

دندانپزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

نيلوفر مفيدي، سميرا خواجه